Συνέντευξη με τον Κώστα Κουτρούλη

- Κώστα, σε γνωρίζω τώρα: ποιος είσαι σε πέντε λέξεις;

Σκηνοθέτης, ηθοποιός, συγγραφέας, παραγωγός, παραμυθάς

- Μόλις Κοιμηθεί το Κύμα: τίτλος ή κατάσταση;

Μόλις κοιμηθεί το κύμα σκοπός είναι να ξυπνήσουμε εμείς. Οπότε σίγουρα κατάσταση. Ακόμα καλύτερα συνθήκη.

- Τι σε ηρεμεί και τι σε πνίγει μέσα σε αυτή την παράσταση;

Με ηρεμεί η μουσική. Τα τραγούδια της Ηπείρου που ερμηνεύουν τα κορίτσια του πολυφωνικού μας σχήματος, η φωνής της ηθοποιού μας και ο συνδυασμός των δύο. Με πνίγει το γεγονός πως 225 χρόνια μετά, η ιστορία δεν άλλαξε ακόμα και έχουμε πολλά να μάθουμε. Για την συμπεριφορά μας προς τις γυναίκες, τους συνανθρώπους μας και τον κόσμο. Με ηρεμεί επίσης πως γνωρίζω ανθρώπους που προσπαθούν ακόμα για κάτι καλύτερο.

- Αν το έργο είχε θερμοκρασία, θα έκαιγε ή θα πάγωνε;

Θα δανειστώ μια ατάκα του έργου: ''Παγώνει σαν την λίμνη τον χειμώνα και ζεσταίνεται το καλοκαίρι.''

- Θέατρο για σένα: καταφύγιο ή πεδίο σύγκρουσης;

Το θέατρο ζει από την σύγκρουση, αυτήν αποζητά. Κι όμως εμείς βρίσκουμε καταφύγιο σ' αυτήν. Ίσως όμως γιατί μας βοηθά να καταλάβουμε πως η δικιά μας σύγκρουση είναι εσωτερική ενώ ο κόσμος έξω από το θέατρο είναι ζωντανός και δεν μπορείς να τον αγνοείς. Η ζωή είναι κομμάτι αναπόσπαστο του θεάτρου. Πρώτα πρέπει να ζήσεις την ζωή, να νιώσεις αποπνικτικά μα κι ελεύθερα και μετά να κάνεις θέατρο.

- Κρατάς έναν εναλλακτικό χώρο ζωντανό. Ρομαντισμός ή επιμονή;

Επιμονή στον ρομαντισμό. Φέτος κλείνουμε 6 χρόνια από τότε που μπήκαμε στο Χώρο Τεχνών Κ4 (τα πρώτα 2 λόγω καραντίνας ήμασταν ανενεργοί). Δεν ξέρω ακόμα ποια ενέργεια μας κρατάει και προσπερνώντας τις όποιες οικονομικές κ.α δυσκολίες κρατάμε τον χώρο ζωντανό, αλλά σίγουρα είναι μια ανάγκη που πατάει στον ρομαντισμό μας για μια προσωπική έκφραση και ενισχύεται από την επιμονή μας να μην τα παρατήσουμε ποτέ.

- Κουκάκι: γειτονιά ή σκηνικό;

Το Κουκάκι αλλάζει. Πλέον με τόσα airbnb και τουρισμό έχει χάσει την αίσθηση της γειτονιάς. Άρα μάλλον αυτή τη στιγμή μοιάζει με σκηνικό μιας Αθήνας τουριστοκρατούμενης που όλα γυρίζουν γύρω από τον τουρίστα. Παρόλαυτα, ποτέ δεν μετανιώνεις μια βόλτα στο Κουκάκι.

- Τι δεν χωράει στον χώρο σου με τίποτα;

Ο φασίστας, ο ψεύτης, ο αγενής και ο θόρυβος.

- Πότε νιώθεις ότι «πιάνει» η παράσταση;

Όταν παύεις να προσπαθείς να φέρεις τον κόσμο κι έρχεται πια μόνος του. Όταν λειτουργεί το ''από στόμα σε στόμα''.

- Θέλω να σε θυμάμαι για…;

Τα γέλια που κάναμε και τις ιστορίες που μοιραστήκαμε.

Δείτε λεπτομέρεις για τις παραστάσεις εδώ: