Συνέντευξη με τον Γιάννη Φασόη

Πρόκειται για ένα θεατρικό έργο, που θίγει από πολλές οπτικές το εμμονικό και καταστροφικό πάθος
της Φαίδρας για τον θετό γιο της, τον Ιππόλυτο.

Το έργο «Φαιδρότητα» είναι εμπνευσμένο από τον μύθο της Φαίδρας και του Ιππόλυτου, απ’ την τραγωδία του Ευριπίδη «Ιππόλυτος» και απ’ το έργο της Σάρα Κέιν «Φαίδρας έρως». Το έργο της Κέιν «Φαίδρας Έρως» που έχει γράφει το 1996 για το Gate Theatre και που σκηνοθέτησε η ίδια, ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων.
Κάποιος κριτικός είπε ότι «Εδώ δεν απαιτείται κριτικός θεάτρου, απαιτείται ψυχίατρος».

Το έργο είναι επηρεασμένο από τη Φαίδρα του Σενέκα, Όλη η βία όμως στο έργο αυτό εκτυλίσσεται επί σκηνής. Ο κόσμος των ηρώων της Κέιν είναι ερμητικός, κλειστός, αιμομικτικός με ζωές σε αναμονή.

- Φαντάζομαι να υφαίνετε ένα έργο πάνω σε έναν κλασικό καμβά του Ευριπίδη και να προσθέτετε την « βλάσφημη» ματιά της Κέιν. Σωστά υποθέτω;

Όχι ακριβώς. Ο καμβάς είναι ο μύθος της Φαίδρας και του Ιππολύτου, ο αργαλειός του Ευριπίδη και οι κλωστές της Σάρα Κέιν. Αυτό που εννοώ είναι ότι η αφετηρία και το τέλος μας είναι ο μύθος, ο Ευριπίδης και η Σάρα Κέιν έρχονται σαν εργαλεία για να δημιουργήσουμε αυτή την ιστορία, τη Φαιδρότητά μας.

- Το αδιέξοδο του πάθους μπορεί να συμβεί είτε στο πιο φτωχό μέρος , είτε στο πιο πολυτελές παλάτι. Μήπως αυτά τα πάθη μας ενώνουν όλους; «Λαό και Κολωνάκι;»

Δεν νομίζω ότι συμφωνώ. Είναι τελείως διαφορετικό πάθος, εάν υπάρχει. Δυστυχώς ή ευτυχώς, οι συνθήκες είναι αυτές που, κατά κύριο λόγο, συνθέτουν και καθορίζουν τις ζωές μας. Είναι δύσκολο να μιλήσουμε για ανεκπλήρωτο πάθος, άμα υπάρχει πείνα. Σε αντίθεση με τον υπερπλουτισμό και την πολυτέλεια, που είναι πρόσφορο έδαφος για το ανεκπλήρωτο. Αυτό που εννοώ είναι ότι, όταν υπάρχει φτώχεια, κακουχία, πείνα, υπάρχουν πολλά πολύ περισσότερο ανεκπλήρωτα από ένα ερωτικό πάθος και πολλά περισσότερα αδιέξοδα. Καμιά φορά το αδιέξοδο του ανεκπλήρωτου έρωτα μπορεί να είναι και ένα είδος προνομίου.

- Από την άλλη πλευρά μήπως υπάρχει μια πολιτική διάσταση στο έργο σας;

Φυσικά, όπως φάνηκε και στην προηγούμενη απάντηση. Μιλάμε για μια υπερπολυτελή βίλα, στην οποία βλέπουμε να συνυπάρχουν δύο πάμπλουτοι, cis, λευκοί (ο Ιππόλυτος και η Φαίδρα) και η Φιλιππινέζα οικιακή βοηθός, May (ακούμε μόνο την φωνή της). Σε όλη τη διάρκεια του έργου παρακολουθούμε τα ανεκπλήρωτα «θέλω» δύο ανθρώπων, ενώ, παράλληλα, μας παρουσιάζεται το πώς απέκτησαν όλα αυτά που έχουν. Αυτό και μόνο ανοίγει μια ταξική - πολιτική συζήτηση.

- Η Φαίδρα ενώνεται με τον Ιππόλυτο στον θάνατο όπως ο Ρωμαίος και η Ιουλιέττα;

Ναι, αλλά και πάλι δεν υπάρχει ο αμοιβαίος έρωτας και εξακολουθεί το ανεκπλήρωτο να παίρνει υπόσταση. Αυτό το παρουσιάζει και με έναν έντονα καυστικό τρόπο το έργο.

- Φαίδρα – φαιδρότητα ποια είναι η συνάφειά τους;

Η Φαίδρα ξεκινάει στο έργο ως μια πληγωμένη γυναίκα και καταλήγει στην αυτογελοιοποίησή της. Έχει μια διαδρομή πάνω στο φαιδρό. Μια διαδρομή η οποία ο στόχος της είναι ο Ιππόλυτος. Αυτό από μόνο του δεν θα μπορούσε να μην φτάσει στο φαιδρό, το γελοίο, όταν βλέπεις τον άλλον ως στόχο σου και κτίζεις όλη την ζωή σου γύρω από το πώς θα το πετύχεις, φτάνεις μόνο στην γελοιοποίησή σου.

- Πώς συναντάμε στο έργο ματαίωση, το ανεκπλήρωτο, η γελοιότητα και τη συγκάλυψη;

Τη συγκάλυψη τη συναντάμε μέσω όσων έχουν συμβεί για να αποκτηθούν τα πλούτη και όσα θα κάνουν για την απόκρυψη όλων αυτών που θα συμβούν. Το ανεκπλήρωτο και τη ματαίωση τα ζει, κατά κύριο, λόγο η Φαίδρα, όταν την απορρίπτει ερωτικά ο Ιππόλυτος και της διαλύει όσα είχε τολμήσει να ονειρευτεί.

- Μέχρι πότε θα «πάει» η παράσταση; Σκέφτεστε και περιοδεία;

Οι παραστάσεις θα ολοκληρώθηκαν στις 30 του Μαρτίου. Ναι, είναι κάτι που σκεφτόμαστε η περιοδεία, όπως και το να ανέβει του χρόνου ξανά, τη σεζόν 26-27.

- Ποια τα σχέδιά σας για το μέλλον;

Έχουμε πολλά σχέδια με την καλλιτεχνική μου ομάδα. Το μόνο που είναι ανακοινώσιμο είναι το «Ορλάντο» της Βιρτζίνια Γουλφ, που θα είναι η επόμενη παράστασή μας.