Συνέντευξη με το σκηνοθέτη Θεοδόση Τανή

Με αφορμή την Raised in Captivity του Nicky Silver, στο θέατρο Μπέλλος

📍Επιμέλεια συνέντευξης : Θεατρολόγος Μαρία Μαρή 

Για πρώτη φορά στην ελληνική σκηνή από την Ομάδα Γκαράζ, το Raised in Captivity
πραγματεύεται με τον πιο κωμικοτραγικό τρόπο το παράδοξο των ανθρώπινων σχέσεων.
Το Artistico συνομιλεί με τον σκηνοθέτη της παράστασης Θεοδόση Τανή

-Πώς επιλέξατε αυτό το έργο ; Πόσο νομίζετε ότι θα αφορά τον σύγχρονο άνθρωπο;

Πρωτοδιάβασα το έργο το καλοκαίρι του 2024. Από την πρώτη μου επαφή μαζί του ήταν πολύ έντονες οι εικόνες που με επισκέφθηκαν – τόσο έντονες που ένιωσα ότι έπρεπε οπωσδήποτε να τις μοιραστώ, αρχικά, με τους φίλους μου και πλέον ηθοποιούς της παράστασης. Ήθελα να τους επικοινωνήσω το γέλιο και τη συγκίνηση που μου χάρισε, τους προβληματισμούς και τα διλήμματα που θέτει. Ζούμε πράγματι σε εποχές γεμάτες από διλήμματα, τόσο πολύ που αποκλείεται οι θεατές της παράστασης να μην συμπονέσουν τους χαρακτήρες του έργου. Ποιος από ‘μας δεν έχει πιεστεί να κρύψει κάτι; Ποιος δεν έχει φτάσει να αντιδράσει εκρηκτικά απέναντι στην αδικία που τον πνίγει;

-Τι είδους αιχμαλωσία πραγματεύεται το έργο; Νομίζετε ότι ο άνθρωπος είναι ελεύθερος;

Για εμένα η μεγαλύτερη, η πιο άδικη αιχμαλωσία είναι αυτή στην οποία εμείς καταδικάζουμε τους εαυτούς μας. Εκπαιδευόμαστε από μικροί να μην ξεπερνάμε
το όριο, να τηρούμε τις αποστάσεις και τις κόκκινες γραμμές και καταλήγουμε ενήλικες με δεκάδες απωθημένα, φοβισμένοι και μόνοι – μόνοι ακόμα και μέσα σε μακροχρόνιες συντροφικές σχέσεις. Θέλουμε να μπούμε σε ένα αεροπλάνο και να φύγουμε, όμως κοιτάζουμε την πύλη αναχωρήσεων αμήχανοι. Σε αυτό το πλαίσιο, καταφέρνουμε να έχουμε μικρές δόσεις ελευθερίας, ναι. Αποσπασματικές και διάσπαρτες, επιμένουν να λάμπουν σαν υπόσχεση ελπίδας και αλλαγής.

-Νομίζετε ότι η θρησκεία, η επιστήμη, η τέχνη, η πολιτική μπορούν να δώσουν απάντηση στο αδιέξοδο του ανθρώπου;

Πιστεύω πως δεν μπορούν να δώσουν καμία σταθερή απάντηση- πιστεύω όμως πολύ στην ικανότητα (και τη μεγάλη τύχη) του ανθρώπου να στηρίζει όλη του τη ζωή σε κάτι ανύπαρκτο. Γιατί όχι, άλλωστε;

-Μιλήστε μου για την συνεργασία με τους ηθοποιούς της παράστασης.

Ήταν από τα ωραιότερα ταξίδια που θα μπορούσα να έχω κάνει δώρο στον εαυτό μου. Κράτησε 12 μήνες και ξέρω ότι θα μου λείψουν όλες μας οι στιγμές, χωρίς να εξαιρώ καμία.

-Πώς προσεγγίσατε το έργο αυτό του Nicky Silver; Ρεαλιστικά; Με στοιχεία παραλόγου; Αφήνετε αναπάντητα ερωτήματα για να απαντηθούν μετά;

Ξεκινήσαμε τη δουλειά μας αγγίζοντας πολύ απαλά, πολύ απτά και με λεπτομέρεια όλα τα μεγάλα εμπόδια που έχει θέσει (πανέξυπνα) ο συγγραφέας στους χαρακτήρες του. Ήρθε, στη συνέχεια, μία στιγμή στις πρόβες μας που οι ίδιοι οι ηθοποιοί, χάρη στο ένστικτό τους, ένιωσαν την ανάγκη να ‘’ανοίξουν’’ τον κόσμο που είχαν δημιουργήσει, ώστε να χωρέσουν το παράλογο, το ατυχές και το γελοίο. Ελπίζουμε ότι η παράσταση που έχουμε φτιάξει θα ανοίξει το δρόμο στους θεατές μας για προβληματισμό και διάλογο, πάνω στα ενδιαφέροντα θέματα που θίγει το έργο.

Σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας

Μαρία Μαρή

Θεατρολόγος για το Artistico

Ταυτότητα της παράστασης

Μετάφραση-Σκηνοθεσία: Θεοδόσης Τανής

Μουσική - Ηχητικό τοπίο: Θοδωρής Οικονόμου

Σύμβουλος κίνησης : Χρυσηίς Λιατζιβίρη

Σκηνικά: Σύλβια Σπυράτου

Κοστούμια: Χαρά Κυριαζή, Ντορίτα Μπακατσέλου

Φωτισμοί: Χρήστος Μπαλαγιάννης

Ερμηνεύουν: Αγαμέμνων Καλογράνης, Λήδα Μανούσου Αλεξίου, Μιχαήλ Μελίσσης, Ντορίτα Μπακατσέλου, Τάσος Προβιάς

Φωτογραφίες - Trailer - Artwork: Γκέλυ Καλαμπάκα