Συνέντευξη με την Τριανταφυλλιά Ταμπαλιάκη

Μετά τη θερμή αποδοχή από κοινό και κριτικούς, η παράσταση των Δημήτρη Καρατζιά και Μάνου Αντωνιάδη συνεχίζεται μέχρι την Κυριακή των Βαΐων.

Το Artistico.gr ενδιαφέρθηκε να συνομιλήσει με την πρωταγωνίστρια Τριανταφυλλιά Ταμπαλιάκη, που είναι παράλληλα ηθοποιός και ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια

- Τί σας έφερε σε αυτή την αποβάθρα αναψυχής, στη Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνια, δίπλα στο Χόλιγουντ, όπου ένας ακόμη «μαραθώνιος χορού» εξελίσσεται, όπου απελπισμένα άτομα βάζουν τον εαυτό τους σε μια τρομερή ταλαιπωρία επιβίωσης, χάνοντας κάθε αξιοπρέπεια;
Η ερώτηση είναι ρεαλιστική και μεταφορική

Οι ήρωες του έργου συμμετέχουν στον μαραθώνιο χορού από ανάγκη. Αναζητούν
δωρεάν στέγη και σίτιση στην Αμερική της Μεγάλης Ύφεσης του 1932 όπου οι συνθήκες διαβίωσης μετά τον Α’ παγκόσμιο πόλεμο και το χρηματιστηριακό κραχ του 1929 είναι απελπιστικά κακές. Τα ποσοστά ανεργίας
είναι τεράστια, ο κόσμος πεινάει και μένει σε παράγκες, αλλά δεν παύει να ελπίζει.
Κι όπως είπε ο γαλλορουμάνος φιλόσοφος Cioran, η ελπίδα είναι μια φυσιολογική μορφή παραλογισμού. Όταν απειλείται η κάλυψη βασικών για την επιβίωση του ανθρώπου αναγκών, η λογική και η ηθική υποχωρούν και δίνουν τη θέση τους στα ένστικτα, στις «ζωώδεις» συμπεριφορές. Ο Horace McCoy μέσα από το βιβλίο του ρίχνει φως ακριβώς σε αυτές τις πτυχές της ανθρώπινης φύσης, πράγμα που καθιστά το έργο του διαχρονικό.

- Θέλετε να μας μιλήσετε λίγο για το ρόλο σας;

Η Γκλόρια είναι μια ωρολογιακή βόμβα. Φαινομενικά εξαιρετικά δυναμική, εσωτερικά διαλυμένη. Μεγαλωμένη σε ορφανοτροφεία και ανάδοχες οικογένειες, σωματικά και σεξουαλικά κακοποιημένη, προσπαθεί να πάρει τη ζωή της στα χέρια της, αλλά «σκοντάφτει» στην σκληρή πραγματικότητα και, ενώ μοιάζει να σηκώνεται και να μένει όρθια, καταλήγει όλο και πιο τσακισμένη. Έχει ένα ασυμβίβαστο πνεύμα που την τοποθετεί μπροστά από την εποχή της και τελικά επαναστατεί με τον δικό της τρόπο απέναντι στην φαλλοκρατία, το χρήμα, την εξουσία και τον εξευτελισμό στην οποία αυτά την οδηγούν επιλέγοντας να βγει από τον φαύλο κύκλο της ζωής της με τους δικούς της όρους. Ψυχολογικά βρίσκεται σε μια κατάσταση ανηδονίας, εσωτερικής κενότητας, απελπισίας. Σήμερα θα λέγαμε πως πάσχει από «κατάθλιψη υψηλής λειτουργικότητας».

- Τί κατά τη γνώμη σας παρακινεί τους ανθρώπους να συμμετέχουν σε τέτοιους αγώνες;

Τι παρακινεί άραγε τους ανθρώπους να ζουν; Οι άνθρωποι φοβούνται τον θάνατο περισσότερο από μια ανεπαρκή ζωή και για να παλέψουν τον φόβο τους είναι ικανοί για πολλά.

- Τί νομίζατε ότι θα κερδίζατε συμμετέχοντας σε αυτόν τον αγώνα;
Απογοητευτήκατε από αυτό που συναντήσατε;

Αυτή η ερώτηση θα απαντηθεί σε όσους από τους αναγνώστες σας αποφασίσουν να δουν την παράσταση.

- Σαν ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια φαντάζομαι ότι βοηθήσατε όλους τους ηθοποιούς στην κατανόηση του ρόλου τους και βέβαια και στην απόδοσή του, μαζί βέβαια με τον σκηνοθέτη Δημήτρη Καρατζιά. Θέλετε να μου πείτε πόσο δύσκολο είναι αυτό αν το κάνατε μιας και δεν είχατε να κάνετε απευθείας
με ψυχοθεραπευόμενους;

Λάθος φαντάζεστε. Αφενός μεν ο ρόλος μου στον θίασο είναι αυτός της ηθοποιού και όχι της ψυχολόγου-ψυχοθεραπεύτριας, αφετέρου δε είμαι της άποψης ότι για να δοθεί βοήθεια σε κάποιον, καλό είναι να ζητηθεί. Διαφορετικά, επί της ουσίας δε βοηθάμε τον άλλον, ικανοποιούμε μάλλον τη δική μας εγωιστική ανάγκη να είμαστε χρήσιμοι, να γίνουμε οι «θεραπευτές» του. Σαφέστατα, υπήρξαν συζητήσεις με τους συναδέλφους σχετικά με την ψυχοσύνθεση των ρόλων, αλλά σε ένα επίπεδο ανταλλαγής απόψεων μεταξύ ηθοποιών. Άλλωστε η καθοδήγηση του Δημήτρη Καρατζιά ήταν παραπάνω από αρκετή και οι ηθοποιοί του θιάσου εξαιρετικά ικανοί να αποδώσουν τους ρόλους τους χωρίς τη δική μου συμβολή.

- Η ιδιότητά σας ως ψυχολόγος σας διευκολύνει στην ανατομία του ρόλου και κατ’επέκταση στην ερμηνεία σας;

Μου δίνει σαφώς την ικανότητα για μια εν τω βάθει ανάλυση του ρόλου ώστε να μου είναι πιο ξεκάθαρος
ο εσωτερικός κόσμος των ηρώων, τα κίνητρα πίσω από τις συμπεριφορές τους, οι άμυνές τους, οι αγκιλώσεις τους. Η ψυχολογική βάση επεξεργασίας ενός ρόλου είναι, ούτως άλλως, αναπόσπαστο κομμάτι της δουλειάς κάθε ηθοποιού.

Σε ό,τι αφορά στην ερμηνεία, η εμπειρία μου στην ψυχοθεραπεία, τόσο ως ψυχοθεραπεύτρια αλλά και ως θεραπευόμενη, μού έχει κάνει ξεκάθαρο πως εκείνο που εμποδίζει την θεραπεία μας είναι οι διάφορες πτυχές του εγωισμού μας και όσα μας είναι ασυνείδητα. Όσο λιγότερο εγωιστής είναι ένας άνθρωπος, όσο περισσότερο αναλαμβάνει την ευθύνη της δικής του πραγματικότητας και όσο περισσότερο τα έχει βρει με την ευαλωτότητα και τα σκιερά του σημεία, τόσο περισσότερα μπορεί να δώσει χωρίς να αισθανθεί ότι θα του λείψουν. Από αυτήν την οπτική, δουλεύεται ο άνθρωπος, αποκτά φως και γίνεται φωτεινότερος ο καλλιτέχνης και -κατ’ επέκτασην- οι ερμηνείες του.

- Πόσο δύσκολο είναι για εσάς να συνδυάζετε δυο διαφορετικά επαγγέλματα, που ζητούν μεγάλη αφοσίωση και ενέργεια;

Ο συνδυασμός των δύο αυτών επαγγελμάτων είναι πρόκληση μόνο σε ό,τι αφορά στη διαχείριση του χρόνου, ιδιαιτέρως κατά την περίοδο των προβών. Οι πρόβες για το συγκεκριμένο έργο ήταν καθημερινές και πολύωρες για 3,5 μήνες, οπότε αντιλαμβάνεστε πως η κούραση ήταν μεγάλη και οι συνολικές ώρες εργασίας πάρα πολλές.

Κατά τα άλλα, τα δύο επαγγέλματα παρουσιάζουν εξαιρετικές ομοιότητες, με βασικότερη ότι το εργαλείο είναι ο Εαυτός και η μελέτη της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Απαιτούν και τα δύο ενσυναίσθηση και συναισθηματική κατανόηση του άλλου (είτε ο άλλος είναι ο ρόλος, είτε ο θεραπευόμενος), έχουν διαλεκτική βάση ως διαδικασίες και υπάρχει ζωντανή αλληλεπίδραση: και η θεραπευτική συνεδρία και η θεατρική παράσταση συμβαίνουν σε πραγματικό χρόνο, απαιτούν ενεργητική ακρόαση και ανταπόκριση στις αντιδράσεις του άλλου (συμπρωταγωνιστή ή θεραπευόμενου). Κατ’ εμέ, οι δύο αυτές επαγγελματικές ιδιότητες κρατιούνται χέρι χέρι και αλληλοβοηθιούνται.

- Έχετε και άλλα θεατρικά σχέδια και αν ναι ποια είναι αυτά;

Τίποτα που να είναι οριστικοποιημένο και ανακοινώσιμο. Προς το παρόν, «Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν».

- Σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας. Εύχομαι πάντα επιτυχίες!

Σας ευχαριστώ θερμά κι εγώ.

Ταυτότητα Παράστασης

Συγγραφέας: Horace McCoy

Μετάφραση, διασκευή: Δημήτρης Καρατζιάς - Μάνος Αντωνιάδης

Σκηνοθεσία, δραματουργική επεξεργασία: Δημήτρης Καρατζιάς

Πρωτότυπη μουσική / Ηχητικό τοπίο / Τραγούδια - Στίχοι: Μάνος Αντωνιάδης

Σκηνικά - Κοστούμια: Γιώργος Λυντζέρης

Σχεδιασμός φωτισμών: Βαγγέλης Μούντριχας - Σεμίνα Παπαλεξανδροπούλου

Χορογράφος: Ναταλία Βαγενά

Φωτογραφίες promotion: Νίκος Ζαχαρόπουλος

Βοηθός Φωτογράφου: Όλγα Ανδιάρη

Φωτογραφίες παράστασης: Χριστίνα Φυλακτοπούλου

Αφίσα: Γιάννης Κεντρωτάς

Trailer: ORKI Productions

Βοηθοί Σκηνοθέτη: Λάμπρος Τζώρας, Ελένη Μαζνώκη

Κατασκευή μάσκας: Ελένη Σουμή

Μοδίστρα: Trungel -Nagy Mònika

Εκτυπώσεις / Στάμπες: NtsPrints

Πρόγραμμα παράστασης / κείμενο: Εκδόσεις Αιγόκερως

Επικοινωνία / Προώθηση παράστασης: Νταίζη Λεμπέση

Οργάνωση παραγωγής: Δήμητρα Γεωργοπούλου

Παραγωγή: ΤΕΑΜ VAULT ΑΜΚΕ

Παίζουν:

Νίκος Ιωαννίδης, Γιώργος Σεϊταρίδης, Τριανταφυλλιά Ταμπαλιάκη, Ορνέλα Λούτη,

Δήμητρα Κολλά, Νικόλας Μπράβος, Στέφανος Κακαβούλης, Χριστίνα Σαμπανίκου, Σωτήρης

Μεντζέλος, Αντώνης Αντωνίου, Θάνος Κρομμύδας, Αγάπη Παπαθανασιάδου, Ευάγγελος

Ανδρέας Εμμανουήλ, Όλγα Θανασιά, Αλεξάνδρα Γαϊδατζή, Παρασκευή Αλίρη

και η Γιάννα Σταυράκη.

Θερμές ευχαριστήριες για την πολύτιμη βοήθεια τους στους: Βίκυ Σδούγκου (Βεστιάριο Gardaroba),
Γιάννη Οικονομίδη (παντομίμα), Γιώργο Νικολαΐδη (κομμώσεις), Κατερίνα Καρατζιά (μακιγιάζ).

Πληροφορίες

Χώρος: Θέατρο Εν Αθήναις
Ιάκχου 19, Γκάζι, 11854 Αθήνα - Σταθμός μετρό: Κεραμεικός

Διάρκεια: 150' (με 10΄ διάλειμμα)

Ημέρες Παραστάσεων: Κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 20:30

*Η παράστασή είναι ακατάλληλη για ανηλήκους (σκληρό λεξιλόγιο, γυμνό, σκηνές βίας & σεξ)

Πληροφορίες: (11:00 - 14:00 & 17:00 - 21:00) : 213 0356472, 6951832070

Προπώληση: more.com

Τιμές εισιτηρίων: Γενική είσοδος: 18 ευρώ, μειωμένο Εισιτήριο**: 15 ευρώ (Φοιτητές / Σπουδαστές / Κάτοχοι Κάρτας Πολυτέκνων / ΑμΕΑ/Άνω των 65 ετών / Κάτοχοι Κάρτας Ανεργίας)

** Τα μειωμένα εισιτήρια διατίθενται μόνο στο ταμείο του θεάτρου μετά από επίδειξη ανάλογου δικαιολογητικού.