Είδαμε την παράσταση "ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΑΣ ΤΣΙΡΚΟ" στον Ελληνικό Κόσμο

Το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού παρουσιάζει τη θεατρική περίοδο 2025-2026, (22 Μαρτίου - 5 Απριλίου 2026 ) την παράσταση «Το Μεγάλο μας Τσίρκο» του Ιάκωβου Καμπανέλλη, σε σκηνοθεσία Πέτρου Ζούλια στον Ελληνικό Κόσμο στην αίθουσα Αντιγόνη. Το έργο ακολουθεί με δραματικό αλλά και χιουμοριστικό τρόπο την πορεία της ελληνικής ιστορίας από την Αρχαιότητα έως και τον Εμφύλιο. Τα τραγούδια, σε μουσική Σταύρου Ξαρχάκου, που ερμηνεύει ζωντανή ορχήστρα επί σκηνής εναλλάσσονται με την αφήγηση και συνθέτουν ένα έργο γεμάτο συγκίνηση και ιστορικές αναφορές. Το Ίδρυμα ανεβάζει μια υπερπαραγωγή, με πολυπληθή θίασο και ζωντανή ορχήστρα τιμώντας, για άλλη μια φορά, το ελληνικό έργο και τη διαχρονική του αξία.

Το «Μεγάλο μας Τσίρκο» είναι ένα υπέροχο λαϊκό θεατρικό πανηγύρι, που κλείνει μέσα του όλη τη χαρά, το πάθος και τον πόνο της Ρωμιοσύνης. Ο σπουδαίος συγγραφέας, Ιάκωβος Καμπανέλλης, λέει ότι η ιδέα για το έργο βασίζεται στο ότι η χώρα μας, σε όλες τις εποχές, μοιάζει με τον Κρόνο, που τρώει τα παιδιά του. Χθες, σήμερα και ίσως και αύριο. Άλλοτε σατιρικό σχόλιο και άλλοτε κραυγή, δραματική, το έργο αγκαλιάζει όλη την ιστορία του τόπου μας, συγκινεί και προβληματίζει.

Ο Πέτρος Ζούλιας αναφέρει χαρακτηριστικά: «Σαν άλλος Αριστοφάνης, που δεν αγνοεί τον Μπρεχτ, ο Καμπανέλλης γεννά θέατρο εν θεάτρω. Με άψογη μαστοριά ξύνει παλιές εθνικές πληγές, όνειρα, προδοσίες.
Η μουσική του μεγάλου μας, Σταύρου Ξαρχάκου, και τα τραγούδια, απογειώνουν τη σκηνική αφήγηση με τρόπο μοναδικό. Το δάκρυ διαδέχεται το γέλιο δημιουργώντας στους θεατές όλα τα δυνατά συναισθήματα».

Ένα έργο-σταθμός για το ελληνικό θέατρο, που μέσα από την κωμωδία, το τραγούδι και τον χορό μετατρέπει τη σκηνή σε καθρέφτη της συλλογικής μας μνήμης. Πρωτοποριακό στη σύλληψη και τολμηρό στην υλοποίησή του, το έργο διατρέχει τη νεότερη ελληνική ιστορία. Μια παράσταση στημένη με τη λογική της ίδιας της ζωής, με συγκρούσεις και ανατροπές, συγκίνηση και σάτιρα, σκληρότητα και ελπίδα. Σήμερα, το έργο αποκτά νέα δύναμη και φωνή. Μιλά στο σήμερα, για το χθες και για το σήμερα με τα λόγια του χθες. Μιλά για το ποιοι ήμασταν, ποιοι είμαστε και, ίσως, ποιοι θα μπορούσαμε να γίνουμε.

Ένα κάλεσμα για να δούμε την ιστορία μας και εμάς τους ίδιους, όχι μουσειακά, αλλά ρεαλιστικά, αναλύοντας τις αδυναμίες μας και ανασκάπτοντας τα σφάλματά μας.

Η παράσταση

Η παράσταση ξεκινά από τον μεγάλο διχασμό του Έλληνα, όπου ο ένας τρώει τον άλλον.

Ο Κρόνος με τη χοντρή Ρέα τρώνε όποιον πατριώτη δεν είναι του χεριού τους. Άλλη μια παράσταση σε καιρό ανελευθερίας. Μια γνώριμη κατάσταση. « Τρώμε» όποιον μας ενοχλεί και έχουμε φίλο όποιον συντάσσεται
με ότι κάνουμε.

Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει, οι Έλληνες όμως; Στερεύουμε. Άλλοτε στο Μάτι, άλλοτε στα Τέμπη. «Κρόνε,
θα σε ταΐζουμε κρέας ανθρωπινό».

Το κοινό στο άκουσμα του εγκλήματος στο Μάτι χειροκρότησε λιγότερο, αντίθετα με τα Τέμπη.
Ο πανδαμάτωρ χρόνος φαίνεται λειαίνει τις γραμμές, φέρνει γλυκά και ύπουλα τη λήθη.
Σε αυτό βασίζεται κάθε εξουσία, που θέλει να ελέγχει τον πολίτη.

Ο Βασιλιάς της Μακεδονίας, Φίλιππος, θέλει να δημιουργήσει ένα ενιαίο κράτος, που θα πρυτανεύει η διχόνοια και ο τραμπουκισμός. Πάντα το ίδιο μοτίβο.

Στο ένδοξό μας Βυζάντιο, υπήρξε η μεγαλύτερη ανθρωποφαγία.
Η ιστορία επαναλαμβάνεται σαν φάρσα ξανά και ξανά.

Από το 1821 είμαστε χρεωμένοι στους «προστάτες» μας, στους συμμάχους. Οι ξένοι μας θέλουν πάντα υποτακτικούς. Τον Καποδίστρια τον έφαγαν οι Έλληνες, «ο Κρόνος συνεχίζει τη δουλειά του».

Μετά με τον Όθωνα θα έχουμε τον δικό μας βασιλιά, μα και αυτός ήταν εγκάθετος. Τα ζήτω για τον Όθωνα σε λίγο θα γινόντουσαν «ζητώ», ο τόνος θα κατέβαινε στη λήγουσα.

Το βαλσάκι έκανε την εμφάνισή του απέναντι στην ελληνική φουστανέλα. Οι Έλληνες περίμεναν τον βασιλιά τους να χορέψει τον δικό του χορό, όχι εκείνοι τον δικό του. Συνειδητοποιούν επιτέλους οι Έλληνες και το δηλώνουν « Δεν μας θέλουν ελεύθερους, μας φοβούνται».

Το Μεγάλο μας Τσίρκο είναι ένα έργο που αφορά την ιστορία της Ελλάδας. Η ιστορία δεν πρέπει να ξεχαστεί για να μην επαναληφθεί. Στην Ελλάδα ήρθε η λαιμητόμος από τον πατέρα του Όθωνα. Επικράτησε ο φόβος. Στις 3 Σεπτεμβρίου 1843 ο Έλληνας πολίτης διεκδικεί τα δικαιώματά του και την ελευθερία του . Το τραγούδι « Φίλοι και αδέλφια» (γνωστό και ως «Τρεις του Σεπτέμβρη») ενέπνεε ενότητα και αγώνα, με στίχους όπως «...στα παραθύρια βγείτε και θωρείτε, ποιοι περπατούν στα σκοτεινά».
Η χαρακτηριστική φωνή του Νίκου Ξυλούρη μετέτρεψε το τραγούδι σε ύμνο.
Και τώρα πάλι ακούγεται σε αυτή την παράσταση και ανακινεί μνήμες.

Ο Δημήτρης Γκοτσόπουλος και η Ελεωνόρα Ζουγανέλη Ρωμιός και Ρωμιάκι ενορχηστρώνουν αυτή την ιδιαίτερη επιθεώρηση με μεγάλη επάρκεια και επιτυχία.

Ο Κολοκοτρώνης ( Γιάννης Ζουγανέλλης) αναρωτιέται « Αχ πατρίδα μου ! Σε τί χέρια πέφτεις;»

Χρήζεται βασιλιάς ο ξενηστικωμένος Καραγκιόζης (Γιάννης Ζουγανέλλης). Δεν τον πιστεύει η Αγλαΐα. Τα δημοψηφίσματα δεν τα εμπιστεύονται. Τα ναι γίνονται όχι και το ανάποδο (άμεση αναφορά στο πρόσφατο παρελθόν). Ο Δεληγκέκας δεν μπορεί να πιστέψει ότι κάνανε βασιλιά αυτόν τον ξυπόλυτο τον Καραγκιόζη.

Το 1897 ο πόλεμος της Μελούνας ή του αίσχους, ή του χαλβά, όταν τα τουρκικά στρατεύματα πέρασαν από τα Στενά της Μελούνας (Θεσσαλία) στις 5/17 Απριλίου 1897. Η διάσπαση της ελληνικής άμυνας εκεί οδήγησε σε υποχώρηση, στην πτώση της Λάρισας και στη γενικότερη ταπεινωτική ήττα της Ελλάδας. Η ήττα αυτή, γνωστή και ως «Μαύρη Παρασκευή», οδήγησε στην πτώχευση της Ελλάδας και στην επιβολή Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου.

Περνώντας στον Βενιζέλο και τον Βασιλιά ο κόσμος διχάζεται άλλη μια φορά, πότε με τον έναν και πότε με τον άλλον. Πρωτεύουσα γίνεται η Θεσσαλονίκη.

Το εθνικό μας χάλι. Η κατακαμένη Σμύρνη, 1.200.000 πρόσφυγες Καταπληκτικό σκηνικό με την Σμύρνη το 1922. Μέσα στο κοινό αντιλαμβάνεται κανείς ότι ο κόσμος έχει συγκινηθεί . Διακατέχεται από εθνικό πόνο. Το κοινό, είναι το αίμα που κοχλάζει. Το κοινό έχει ανάγκη να ζήσει την αναγέννηση του Έθνους, να πουν όλοι μαζί τον εθνικό ύμνο, να κλάψουν τα πεθαμένα τους.

Όλοι οι ηθοποιοί ξεντύνονται επί σκηνής, το κοινό είναι αυτοί και αυτοί το κοινό. Είναι σε όλη την παράσταση ο καθρέφτης του κοινού τους, ο καθρέφτης της χώρας τους.

Αν και αναπόφευκτα θυμάται κάποιος την ιστορική εκείνη εμβληματική πρώτη παράσταση με τον θίασο Καρέζη- Καζάκου, αυτή εδώ έρχεται και στέκεται εφάμιλλα δίπλα της.

Πολύ πετυχημένη η σκηνή με τον Κολοκοτρώνη (Γιάννης Ζουγανέλης) και το Ρωμιάκι (Ελεωνόρα Ζουγανέλη), όταν ο Κολοκοτρώνης την προσφωνούσε «κόρη μου» για να ανταπαντήσει εκείνη « όχι και κόρη σας».

Τα σκηνικά (Μαρία Φιλίππου) και τα κοστούμια (Νίκος Χαρλαύτης) είναι απλά καταπληκτικά. Σκηνικά περιοδεύοντα θιάσου, που παίζει όλη την σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας.

Η μουσική του Σταύρου Ξαρχάκου και οι στίχοι του Καμπανέλλη, ύμνοι της αντιδικτατορικής πάλης, παραμένουν πάντα κάλεσμα για αντίσταση και κοινωνικοπολιτική εγρήγορση. Τα τραγούδια εδώ ερμηνεύουν ο Κώστας Τριανταφυλλίδης και ο θίασος. Είναι πολύ έντονη η επίδραση και η μνήμη της αρχικής παράσταση και θέλει μεγάλο σθένος για κάποιον να αναμετρηθεί και ο θίασος αυτός με την σκηνοθετική κατεύθυνση του Πέτρου Ζούλια, το πέτυχε.

Ο Δημήτρης Γκοτσόπουλος και η Ελεωνόρα Ζουγανέλη, ο Γιάννης Ζουγανέλης, ο Κώστας Καζάκας,η ΄Αννα Μονογιού, ο Δημήτρης Καπετανάκος υπήρξαν εξαιρετικοί.

Πετυχημένες οι χορογραφίες του Φώτη Διαμαντόπουλου και ευφάνταστοι οι φωτισμοί της Μελίνας Μάσχα.

Η παρουσία της ζωντανής ορχήστρας δίνει μια άλλη διάσταση, ένα άλλο ύφος και ύψος σε αυτό το λαϊκό πανηγύρι, σε αυτόν τον περιπλανώμενο θίασο- τσίρκο.

Μια παράσταση που πρέπει να τη δουν όλοι από μικρούς έως μεγάλους. Μια παράσταση γα σχολεία, για να μάθουν όλοι οι Έλληνες την ιστορία τους, για να την διακωμωδήσουν και να μην υποπέσουν στα ίδια ανεπανόρθωτα λάθη.

Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Πέτρος Ζούλιας

Σκηνικά: Μαρία Φιλίππου

Κοστούμια: Νίκος Χαρλαύτης

Μουσική Διδασκαλία: Νεοκλής Νεοφυτίδης

Χορογραφίες: Φώτης Διαμαντόπουλος

Φωτισμοί: Μελίνα Μάσχα

Βίντεο: Κάρολος Πορφύρης

Φωτογραφίες: Γιώργος Καλφαμανώλης

Φροντιστήριο: Κατερίνα Σβορώνου

Σύμβουλος Θεάτρου Σκιών: Τάσος Κώνστας

Γραφιστική Επιμέλεια: Πέτρος Παράσχης

Βοηθός σκηνοθέτη: Μαριάννα Τουντασάκη

Βοηθός β’ σκηνοθέτη: Μάρκος Ξύδης

Βοηθός σκηνογράφου: Νεκταρία Ηλιάκη

Βοηθός σχεδιασμού φωτισμού: Ισμήνη Σταρίδα

Διαχείριση Social Media: Renegade Media

Πρωταγωνιστούν

Ελεωνόρα Ζουγανέλη, Δημήτρης Γκοτσόπουλος

και συμμετέχει ο Γιάννης Ζουγανέλης

Παίζουν

Κώστας Καζάκας

Άννα Μονογιού

Δημήτρης Καπετανάκος

Τραγούδι

Κώστας Τριανταφυλλίδης και όλος ο θίασος

Εμφανίζονται (με αλφαβητική σειρά)

Δημήτρης Γαλάνης

Μανώλης Γεραπετρίτης

Ευθύμης Γεωργόπουλος

Μιχάλης Καζάκας

Παναγιώτης Καρμάτης

Άννα Μαρία Κατσουλάκη

Βασίλης Λέμπερος

Μάρκος Ξύδης

Βασίλης Παπαδημητρίου

Τάνια Ρόκκα

Μαριάννα Τουντασάκη

Γιώργος Τσούρμας

Γιώργος Τσουρουνάκης

Ιάσονας Χρόνης

Παντελής Ψακίδης

Και μία 8μελής Ορχήστρα επί Σκηνής

Πνευστά: Βαχάν Γκαλστιάν

Πλήκτρα: Αλέξανδρος Δημόπουλος

Ακορντεόν: Δημήτρης Κούστας

Βιολί: Νίκος Μήλας

Τύμπανα: Γιώργος Πουλιάσης

Μπουζούκι: Δημήτρης Σαββαΐδης

Κιθάρα: Δημήτρης Τριανταφυλλίδης

Μπάσο: Χάρης Χαραλάμπους

Τιμές Εισιτηρίων

VIP: 65€, ΖΩΝΗ Α: 55€, ΖΩΝΗ Β: 42€, ΖΩΝΗ Γ: 32€, ΖΩΝΗ Δ: 22€, ΘΕΩΡΕΙΟ Α: 18€, ΘΕΩΡΕΙΟ Β:16€

Ισχύουν ειδικές τιμές για ΑμεΑ, φοιτητές, νέους έως 26 ετών & ανέργους

Ειδικές τιμές για ομαδικές κρατήσεις (από 20 άτομα και πάνω

Προπώληση Εισιτηρίων

Στα ταμεία του Θεάτρου (Πειραιώς 254, Ταύρος)

Προμηθευτείτε τα εισιτήριά σας ηλεκτρονικά, εδώ

Τηλεφωνικά, στο 212 254 0300

Ομαδικές Κρατήσεις Άνω των 20 ατόμων

Τμήμα Κρατήσεων και Εισιτηρίων «Ελληνικού Κόσμου»

Κ. 698 254 0015, Τ. 212 254 0300

e-mail: tickets@theatron254.gr