Είδαμε την παράσταση "ΝΙΝΑ 2" της Κάτιας Σπερελάκη

«Πόσο κρατάει η αιωνιότητα; Όσο μια αστραπή στο σκοτάδι, τόσο κρατάει»….

Το Theatre of the No, το πρώτο αγγλόφωνο θέατρο της Αθήνας, παρουσιάζει στα αγγλικά το «Nίνα 2» της Κάτια Σπερελάκη, σε σκηνοθεσία Yoel Wulfhart από τις 24 Μαρτίου και κάθε Τρίτη στις 20:30. Η παράσταση παρουσιάζεται στα αγγλικά με ελληνικούς υπότιτλους. Πρόκειται για έναν τολμηρό μονόλογο για τον χρόνο και τις αλήθειες πίσω από τη σκηνή, πίσω από τα φώτα και όχι μόνο, γιατί αναπόφευκτα γίνεται συνειρμός με την ίδια τη ζωή.

Το έργο

Η Κάτια Σπερελάκη έγραψε τον μονόλογο "Νίνα 2", το 2012, εμπνευσμένη από την ομώνυμη ηρωίδα του Τσέχοφ. Η Νίνα 2 είναι μια σύγχρονη ηρωίδα, που τολμά να δει τον εαυτό της γυμνό, να τον παρατηρεί στον καθρέφτη της αυτοσυνείδησης, να αυτοσαρκάζεται, να κλαίει, να γελάει και εν τέλει να του παραδίνεται άοπλη, κουρασμένη, να υπακούει στην εσωτερική της φωνή και να βάζει ένα τέλος που επιλέγει. Ξεκινά από τα λόγια της Νίνας στον Γλάρο του Τσέχωφ «Είμαι γλάρος, όχι είμαι ηθοποιός!» για να καταλήξει ότι ίσως να είναι γλάρος, ένα όν που γερνά, που έχει δικαίωμα να κουραστεί και να γεράσει, ε ναι « είναι γλάρος».

Η Νίνα της Κάτιας Σπερελάκη διατελεί σε κρίση σε όλα τα επίπεδα, επαγγελματικό, συναισθηματικό και, εν κατακλείδι, βαθύτατα υπαρξιακό. Κοιτιέται κάθε τόσο στον καθρέφτη και κάνει έναν επώδυνο απολογισμό. Είναι αδυσώπητο όταν στον κόσμο της τέχνης απαιτείται η νιότη και η δύναμη, ενώ συνθλίβονται και εξορίζονται η φθορά και τα γηρατειά.

Η παράσταση

Την πρώτη φορά τη Νίνα ερμήνευσε η ίδια η συγγραφέας. Στην παρούσα εκδοχή, τον ρόλο της Νίνας ενσαρκώνει η Βάσια Βασιλείου, προσφέροντας μια ερμηνεία υψηλής έντασης, αυθεντικότητας και λεπτότητας. Η βραβευμένη ηθοποιός με Έπαινο για το «Διεθνές Θεατρικό Ρεπερτόριο» από την Ένωση Ελλήνων Κριτικών Θεάτρου και Μουσικής για την ερμηνεία και σκηνοθεσία της στην «Κυρία Ιουλία» του Αύγουστου Στρίντμπεργκ ερμηνεύει αυτή την Νίνα 2 με μεγάλη δυναμική, με ευχέρεια και βαθειά εσωτερική επεξεργασία, γεμίζει την σκηνή με την παρουσία της και συμπαρασύρει τους θεατές της.

Ονειρεύεται όπως η Νόρμα Ντέσμοντ την επιστροφή της στο θέατρο, ενώ ζει απομονωμένη σε μια έπαυλη, αρνούμενη την πραγματικότητα της καλλιτεχνικής της παρακμής και ονειρεύεται μια θριαμβευτική επιστροφή. Το ίδιο και η Νίνα μέσα σε ένα ακατάστατο διαμέρισμα, σέρνει το κορμί της μέχρι τον καθρέφτη, βάφεται, φορά διάφορα ρούχα, μπαίνει σε ρόλους, ψάχνει εναγωνίως τσιγάρα, κλαίει, τραγουδά, ερμηνεύει ρόλους.

Η Νίνα είναι μια ηθοποιός, που κουβαλάει τη ματαίωση των ονείρων της νιότης και στην τελική σκηνή, την παραδοχή της συντριβής από την σκληρή πραγματικότητα. Θυμάται πώς ξεκίνησε με πολλά όνειρα και πώς μέσα στον χρόνο αυτά διαλύθηκαν, ό, τι ακριβώς έγινε και με τη Νίνα στον Γλάρο, όταν συντετριμμένη ήρθε να συναντήσει για τελευταία φορά τον Τρέμπλιεφ.

Η Νίνα έχει ανάγκη να θυμηθεί τους ρόλους της και τους φέρνει στην σκηνή. Μέσα στο δωμάτιο, εικόνα του χαοτικού μυαλού της, φορά διάφορα κοστούμια, τραγουδά και εξομολογείται στο κοινό της και παράλληλα είναι σα να εξαγνίζεται. Παίζει τη Νίνα από τον Γλάρο του Τσέχωφ, τη Μπλανς από το Λεωφορείο ο Πόθος του Τεννεσί Ουίλιαμς, την Ηλέκτρα του Σοφοκλή, τη Γουίνη από τις Ευτυχισμένες μέρες του Μπέκετ, την Οφηλία από τον Άμλετ του Σαίξπηρ, τη Λαίδη Μάκμπεθ από τον Μάκμπεθ του Σαίξπηρ, τον Εστραγκόν από τον Περιμένοντας τον Γκοντό του Μπέκετ κι πολλά άλλα. Φέρνει στην σκηνή όλη τη μέχρι τώρα πορεία της νοσταλγικά, αλλά παράλληλα επιχειρώντας μια κάθαρση, αφού καθώς προκύπτει δεν θα μπορεί να επαναλάβει την ίδια πορεία μετά την κούραση των χρόνων και των αντίξοων επαγγελματικών συνθηκών.

Ο Yoel Wulfhart σκηνοθετεί με επάρκεια το έργο αυτό, αναδεικνύοντας τις ικανότητες της ηθοποιού του.

Καθοριστικό ρόλο στη δημιουργία της καθηλωτικής αυτής σκηνικής ατμόσφαιρας παίζει η πρωτότυπη μουσική και ο ηχητικός σχεδιασμός του Μιχαήλ Σταυρόπουλου, που π ευνοεί αυτή τη διαδρομή και τις προβολές ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν εντάσσοντας βιωματικά τον θεατή σε αυτές.

Μια παράσταση μεγάλης ευαισθησίας, που σας προτείνω να δείτε και να απολαύσετε ένα ρεσιτάλ ηθοποιίας της Βάσιας Βασιλείου.

Ταυτότητα της παράστασης

Κείμενο: Κάτια Σπερελάκη
Σκηνοθεσία: Yoel Wulfhart
Acting Coach: David Rawstron
Πρωτότυπη Μουσική: Μιχαήλ Σταυρόπουλος

Ερμηνεύει: Βάσια Βασιλείου

Μετάφραση υποτίτλων: Χρήστος Τσίρκας

Σχεδιασμός Αφίσας: Σωτηρία Μπράμου
Επικοινωνία: Ελευθερία Σακαρέλη