Είδαμε την παράσταση "Λυσιστράτη" από το ΚΘΒΕ στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου

Λυσιστράτη από το ΚΘΒΕ! Η πρεμιέρα της παράστασης δόθηκε στο Θέατρο Δάσους, στις 30 Ιουνίου 2026, με σκοπό να ακολουθήσει περιοδεία σε όλη την Ελλάδα και την Κύπρο, ενώ προγραμματίστηκε να παρουσιαστεί στη Ρώμη, στο Θέατρο της Teatro di Ostia, στο πλαίσιο του «Teatro Ostia Antica Festival», σε συνεργασία με το «Teatro di Roma», στις 4 και 5 Ιουλίου 2026.

Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος παρουσίασε στο Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου το καλοκαίρι του 2026 την παραγωγή «Λυσιστράτη», μια σύγχρονη σκηνική ανάγνωση της κωμωδίας του Αριστοφάνη, σε μετάφραση Κωνσταντίνου Μπούρα και σε σκηνοθεσία, δραματουργική επεξεργασία και απόδοση του Καλλιτεχνικού Διευθυντή του ΚΘΒΕ, Αστέριου Πελτέκη. 17.000 θεατές κατέκλυσαν το Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου για να παρακολουθήσουν τις δύο παραστάσεις της «Λυσιστράτης» του Αριστοφάνη που δόθηκαν την Παρασκευή 21 και το Σάββατο 22 Αυγούστου 2026. Η μεγάλη καλοκαιρινή παραγωγή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος συνάντησε ενθουσιώδη ανταπόκριση από το κοινό, επιβεβαιώνοντας τη δυναμική παρουσία της παράστασης στην Επίδαυρο.

Το αριστοφανικό χιούμορ, η ζωντάνια των ερμηνειών και η σύγχρονη σκηνική γλώσσα δημιούργησαν μια παράσταση με έντονο ρυθμό, ενέργεια και συνεχή επικοινωνία με τους θεατές. Κάθε τόσο διέκοπταν για να χειροκροτήσουν ή για να απαντήσουν σε ατάκες του κειμένου. Το έργο και η παράσταση είναι προφανές ότι συνομιλούν με το παρόν. Καίρια ανησυχία όλων των παραστάσεων φέτος ήταν το θέμα του πολέμου και της ειρήνης. Θέμα που προφανώς απασχολεί τον καλλιτεχνικό κόσμο αλλά και τους θεατές.

Το έργο

Η «Λυσιστράτη» παραμένει ένα διαχρονικά επίκαιρο έργο, που συνομιλεί δυναμικά με σύγχρονα ζητήματα ανθρώπινων σχέσεων και συγκρούσεων σε κάθε τους μορφή. Μέσα από το ευφυές εύρημα των γυναικών, αναδεικνύεται η δύναμη της συλλογικότητας και της διεκδίκησης, προβάλλοντας μια γυναικεία φωνή ενεργή και παρεμβατική, που αποδομεί στερεότυπα και προτείνει τη μετάβαση από την αντιπαράθεση στον ουσιαστικό διάλογο, την ισότητα και τη συνύπαρξη.

«Όλοι άνθρωποι είμαστε και κάθε πόλεμος- εμφύλιος πόλεμος είναι»

Η συγκεκριμένη παράσταση, με όχημα το γέλιο, επιχείρησε να συνδυάσει την ποιητική ματιά του Αριστοφάνη με τον αιχμηρό λόγο του, εστιάζοντας, με γνήσια λυρική «κωμική» σοβαρότητα, στην εντροπία στην οποία συχνά εκπίπτει μια κοινωνία.

Η παράσταση

Όπως σωστά λέει ο σκηνοθέτης της παράστασης και καλλιτεχνικός διευθυντής του ΚΘΒΕ Ασττέριος Πελτέκης « Στη Λυσιστράτη η πόλη- κράτος βρίσκεται ακριβώς σε αυτό το κομβικό σημείο. Σε ένα καθεστώς παρατεταμένης φθοράς, όπου ο πόλεμος έχει καταστεί αυτοσκοπός, η πολιτική έχει αποκοπεί από την ανθρώπινη εμπειρία και το σώμα έχει εξοριστεί από τον δημόσιο λόγο. Ό,τι υποτίθεται ότι υπηρετεί το «κοινό καλό» λειτουργεί πια μηχανικά, χωρίς νόημα, χωρίς προοπτική. […] Η αποχή από τον έρωτα δεν λειτουργεί «τιμωρητικά», αλλά ως πράξη «αναστολή της εντροπίας». Ένα προσωρινό «πάγωμα» του συστήματος, ώστε να καταστεί δυνατή η επανεκκίνησή του . […] Το γέλιο γεννιέται από την αμηχανία του κόσμου που ξαφνικά συνειδητοποιεί τη « γελοιότητά» του. Οι ανδρικοί χαρακτήρες δεν γελοιοποιούνται επειδή είναι «κακοί» ή άχρηστοι , αλλά επειδή είναι εγκλωβισμένοι σε ένα σύστημα, που δεν μπορούν πια να ελέγξουν.»

Η μετάφραση αυτό ακριβώς υπηρετεί γι΄αυτό και οι αναφορές στη τεχνητή νοημοσύνη και στις διάφορες γλώσσες με κατάρες και άλλα που αποδεικνύουν την φιλοπόλεμη τάση του ανθρώπου παντού και πάντα.

Την Ελλάδα μόνο τα θηλυκά μπορούν να την σώσουν λέει η Λυσιστράτη. Γυναικοκρατία. «Για να λήξουμε τον πόλεμο Ιώνισσες , Δωριείδες, Αιολείδες, Αχαιές ενωμένες, ποτέ νικημένες!» Η Λυσιστράτη κηρύττει σεξουαλική αποχή. Οι γυναίκες έχουν ένα πρόβλημα, «να απομακρυνθούν από «το παλαμάρι του βαρκάρη, του κώλου τα εννιάμερα, την προσωπο- πέηση», ενώ η Λυσιστράτ (Ελισάβετ Κωνσταντινίδου) προτείνει να κάνουν τους άνδρες πύρκαυλους και να τους αφήσουν μετά στα κρύα του λουτρού» Η άφιξη της Λαμπιτώς (Σοφία Καλεμκερίδου) γίνεται μέσα από ακροβασίες. Η Λαμπιτώ είναι γυμνασμένη, όπως όλοι τη ακολουθούν. «Σώμα ηλιοκαμένο από τους γυμνικούς αγώνες, κοιλιακούς φέτες, όχι σαν τις κακομαθημένες της Λυσιστράτης, που πηδάνε ό,τι κινείται φτάνει…ποτιστικό να είναι!» Η Λαμπιτώ ρωτά για ποιόν λόγο την κάλεσε η Λυσιστράτη και εκείνη της απαντά «αυθωρεί και παραχρήμα». Η Λαμπιτώ νομίζει ότι την έβρισε και η ΑΙ (ΠειθειΑΙ) (Χριστίνα Πετρολέκα) της δίνει αμέσως την ετυμολογία. Η μετάφραση εδώ γίνεται ένας τρόπος διακωμώδησης της αγραμματοσύνης και βέβαια αυτής της χρήσης του ΑΙ για οποιοδήποτε ερώτημα, για οποιοδήποτε θέμα. Όπως και όταν απευθύνεται στην Αρχιδάμια από την Β ο ι ω τί α, που θυμίζει GPS με αυτή την αστεία προσφορά των γραμμάτων των λέξεων.

Η Κλεονίκη (Αλεξάνδρα Παλαιολόγου) δείχνει να αντιμετωπίζει πολύ δύσκολα τη νέα αυτή αποστολή. « Ε, λοιπόν , όχι! Δεν μπορώ! Όλα τα αντέχω εκτός από… αυτό! Μια είναι η ουσία … δε ζούμε δίχως συνουσία.» […] Ζήτα ό,τι άλλο θες εκτός απ’ αυτό! Προτιμώ αναστενάρισσα να γίνω, παρά ν’ απαρνηθώ του άντρα τον μελωδικό …αυλό.»

Η Λυσιστράτη τις κάλεσε λοιπόν όλες εκεί σε ένα λαϊκό πανηγύρι μέσα σε χυδαίες εκφράσεις για να τις στρατολογήσει στον ιερό αγώνα τους, απέχοντας από το σεξ, να εκβιάσουν τους άντρες, ώστε να σταματήσουν τον πόλεμο.

Χορεύουν και τραγουδούν « στην στεριά δεν ζει το ψάρι, ούτε εγώ χωρίς παπάρι» και συνεχίζουν « της γυναίκας το μυαλό λούσα, πούτσα και χορό».

Η Φρόσω Λύτρα σχεδίασε το σκηνικό περιβάλλον, με έντονη εικαστική ταυτότητα. Μέσα στα λουτρά, οπότε διευκολύνεται η κίνηση, η αμεσότητα και οι υπαινιγμοί. Οι γυναίκες και συγκεκριμένα η Κλεονίκη θέτει το ερώτημα, πώς θα λειτουργήσει το σχέδιό τους, αν αυτοί σκύβουν στο λουτρό για το σαπούνι, ή κάνουν παρέα με τη « χείρα με τα πέντε ορφανά;». Η Λυσιστράτη της έχει έτοιμη απάντηση «Καλός ο αυνανισμός, αλλά με τη συνουσία κοινωνικοποιείσαι», οπότε ό,τι και να κάνουν πάντα θα το επιζητούν.

Η ομάδα των γυναικών φωτογραφίζονται από αρχαίους φωτογράφους, που δίνουν παράγγελμα με τον γνωστό επιτονισμό, ενώ ο ένας ζωγραφίζει σε καβαλέτο και ο άλλος κρατά το δαδί.

Η Λυσιστράτη απαιτητική « Ρε ψοφίμια, θάνατος στις ορκοπάτισσες!» Οι γυναίκες καταλαμβάνουν την Ακρόπολη και θα ανοίξουν τις μπάρες μόνο αν οι άνδρες υπογράψουν ειρήνη.

Οι άνδρες έρχονται ταλαιπωρημένοι, φαίνονται εγκλωβισμένοι σε ένα σύστημα, που τους θέλει μάχιμους, γεγονός, που από μόνο του τους ευνουχίζει. Ο ένας μάλιστα χαρακτηριστικά βυθίζεται στη γούρνα των λουτρών. Οι γυναίκες τους χτυπούν. Οι άνδρες δείχνουν το πατριαρχικό τους προφίλ «οι κρεμμυδοξεφλουδίστρες θέλουν να κυβερνήσουν την πόλη, να τη γαμήσουνε.»

Οι άνδρες εμφανίζονται με κάτι σαν σφουγγαρίστρα, που στην άκρη έχει ένα λουλουδάκι, ένας μακρύς μίσχος κάπως γερμένος. Οι γυναίκες τους βασανίζουν « γαμώ το στανιό τους», ενώ απευθύνονται στην Αθηνά « τους άνδρες ψόφα, ψόφα!» Μέσα από υπέροχη κίνηση αναφέρονται ατάκες από γνωστά τραγούδια « σιγά μην κλάψω, σιγά μην φοβηθώ» ή « τί κρίμα, τί κρίμα, τί κρίμα!» ή « Τί είπατε; Τί είπατε;» που ακούστηκε έντονα μέσα στη Βουλή των Ελλήνων. Τίθενται διάφορα ερωτήματα φιλοσοφικού και πολιτικού ενδιαφέροντος φαινομενικά επιφανειακά, όμως καθόλου επιφανειακά τελικά. «Αν κατουράς στη θάλασσα, στο αλάτι θα το φας», όπως συμπεριφέρεσαι στην πόλη, τέτοιους καρπούς θα δρέψεις, και ανάλογα αποτελέσματα θα έχεις.

Όταν οι άνδρες ακυρώνουν και υποτιμούν τις γυναίκες, εκείνες ανταπαντούν ότι αυτές όμως στέλνουν τα παιδιά τους στον πόλεμο και μετά περιμένουν με αγωνία να γυρίσουν . Ο Πρόβουλος ( Γιάννης Χαρίσης) με τα πολλά υποκύπτει μπροστά στη Λυσιστράτη «Νταβραντισμένη σε κόβω κι έτοιμη για όλα. Μήπως αντί για μάχη, μέρες ειρήνης και μουσικής στο « ΓΟΥΔΣΤΟΚ», το καπηλειό στους πρόποδες της Πάρνηθας να στήσουμε; “Make love not war”ε; Πώς τα λέω ο άτιμος ο γλωσσοπλάστης του βαρβαρικού μας μέλλοντος!» Με το βαμβάκι γίνεται αναφορά στον εμφύλιο και ακούγεται το επικό « οι Δωριείς είναι φίλοι μας» με ό,τι αυτό φέρνει συνειρμικά. Ευφάνταστη, πανέξυπνη , δαιμόνια η μετάφραση του Κωνσταντίνου Μπούρα.

Η Λυσιστράτη (Ελισάβετ Κωνσταντινίδου) ενορχηστρώνει όλο το κατάμεστο θέατρο της Επιδαύρου. Κυνηγά τις γυναίκες για να μην ξωκείλουν και παρασυρθούν οι «πεόπληκτες». Η Δυσειδαιμωνία (Δημήτρης Μορφακίδης) της λέει να μην φωνάζει « Άνθρωποι είναι και αυτές. Ψυχή έχουνε..» ΟΙ γυναίκες «ζορίζονται». Ο Αθηναίος ( Ερμής) λέει για την ιστορία της Μέλανι, του Μελανίονα, που μισούσε τις γυναίκες και πήρε τα βουνά.

Ο Κινησίας (Κρατερός Κατσούλης) συστήνεται ως «γιος του Πέου με τ’ όνομα». Η Λυσιστράτη κάνει αμέσως κάνει τον συνειρμό «Μμμ… Βολιώτης! Ο Μπέος είναι ο πατέρα σου ;» Για να ανταπαντήσει ο Κινησίας «Πέος, όχι Μπέος!»

Ο Κινησίας ζητά εναγωνίως τη γυναίκα του τη Μυρρίνη (Κατερίνα Παπουτσάκη). Εκείνη του κάνει ένα σωρό τερτίπια, ακροβατικά, τον τρελαίνει και τρελαίνεται και η ίδια. Οι γυναίκες την παρακολουθούν και βέβαια δεν την αφήνουν να υποκύψει στη λαγνεία της. Εξαιρετικοί και οι δυο τους, όμως η σκηνή τράβηξε πολύ και κούρασε τους θεατές.

Πολλές σκηνές έγιναν γκοτέσκο, προκαλώντας το εύκολο γέλιο.

Στο τέλος είπαν οι ηθοποιοί ότι είναι διασκεδαστές του κοινού. Δεν είναι ωστόσο μόνο αυτό. Είναι αυτοί που με τον κατάλληλο λόγο και μέσα από την καλοστημένη παράσταση ωθούν τον θεατή να δει τα χάλια του, να γελάσει με την κατάντια του και βέβαια να ενεργήσει ανάλογα προς επίλυση όλων του των προβλημάτων.

Όλοι ηθοποιοί δημιούργησαν έναν ζωντανό αριστοφανικό κόσμο. Πολλοί ήταν σε διπλή και τριπλή διανομή. Έτσι πρωταγωνίστησαν οι : Ιορδάνης Αϊβάζογλου : Φιληδονίδης, Ευνούχος, ο Αντώνης Αντωνάκος :Παιονίδης, Λάκωνας, Ευνούχος, ο Νίκος Γεωργάκης :Κήρυκας Λακεδαιμονίων, Στρυμόδωρος, ο Δημήτρης Διακοσάββας: Κωφόβουλος, Ευνούχος, η Χρύσα Ζαφειριάδου : Σπαρτοδείνα, η Σοφία Καλεμκερίδου: Λαμπιτώ, Γριά, ο Κρατερός Κατσούλης: Κινησίας, η Κατερίνα Καυκούλα: Σκωρομάχη, η Αναστασία Κελέση : Σκυθή δούλα, Καλλιστράτη, ο Θάνος Κοντογιώργης : Πρωκτοφύλαξ, Ευνούχος, η Ελισάβετ Κωνσταντινίδου: Λυσιστράτη, ηΤατιάνα Μελίδου : Αρχιδάμια η Βοιωτή, ο Δημήτρης Μορφακίδης : Δορυβρόντης, Δυσειδαιμώνα, η Χρυσή Μπαχτσεβάνη : Στερησσάνδρα η Κορίνθια, ο Δημήτρης Ναζίρης: Πρύτανης, η Αλεξάνδρα Παλαιολόγου : Κλεονίκη, η Κατερίνα Παπουτσάκη: Μυρρίνη, ο Ευθύμης Παππάς: Νεόπουρος, η Βάσω Παύλου: Ρηξυδάτη, ο Παναγιώτης Πετράκης: Απόλλωνας, Λάχης, η Χριστίνα Πετρολέκα: - ΑΙ (ΠειθειΑΙ), η Μαριέττα Πρωτόπαπα: Λαναρόστρυχη, Βροντήρα, ο Κώστας Σαντάς: Μάντης Αριστογέρων, η Εύη Σαρμή: Ανδροδάμας, ο Γιάννης Τσεμπερλίδης: Τρεμοπίδης, Ευνούχος, ο Γιάννης Χαρίσης: Πρόβουλος και η τραγουδίστρια Κορίνα Λεγάκη: Κορύφω, Αθηνά.

Η Λυσιστράτη, η εκπληκτική, μπριόζα, δυναμική, επίμονη Ελισάβετ Κωνσταντινίδου αναλαμβάνει τον ρόλο να ενεργοποιήσει το συλλογικό ένστικτο επιβίωσης. Τολμά να πει: «ως εδώ!» και δεν απευθύνεται μόνο στις γυναίκες, αλλά σε όλους τους θεατές και τους υπενθυμίζει πόσο όμορφη και πολύτιμη είναι η ζωή, οπότε τους ενορχηστρώνει την αναπνοή. Εισπνοή, εκπνοή μην ξεχνάμε να ζούμε. Εισπνοή, εκπνοή, εισπνέω όλα τα καλά και εκπνέω όλα τα τοξικά, οπότε μένει η απελευθέρωση, η απόλαυση, ο έρωτας, η ευτυχία.

Η επιτυχία μιας παράστασης οφείλεται στην συνεργασία όλων των συντελεστών της και την σύμπνοιά τους ως προς το αποτέλεσμα. Έτσι πέρα από τα σκηνικά της Φρόσως Λύτρα καθοριστικά, πολύ εικαστικά, ο Νίκος Χαρλαύτης εμπνεύστηκε υπέροχα και διαφορετικά, πολύχρωμα κοστούμια, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση της ιδιαίτερης αισθητικής της παράστασης, ενώ ο Στέλιος Τζολόπουλος σχεδίασε τους φωτισμούς, αναδεικνύοντας τη σκηνική δράση. Ο καταξιωμένος συνθέτης Γιώργος Ανδρέου υπέγραψε την υπέροχη πρωτότυπη μουσική, προσδίδοντας ιδιαίτερη ταυτότητα στον ήχο της παράστασης, ενώ ο διεθνώς αναγνωρισμένος Κωνσταντίνος Ρήγος δίδαξε τη χορογραφία, δημιουργώντας μια σύγχρονη κινησιολογική γλώσσα με ένταση και ρυθμό. Ο μουσικός επί σκηνής, Βάϊος Πράπας, πράγματι συντόνισε ενεργά την δράση, το ίδιο με το τραγούδι της η Κορίνα Λεγάκη. Εξαιρετικός χορευτής ο Πέτρος Νικολίδης, που μαζί με την παρτενέρ του εμψύχωσαν το ανδρόγυνο, όπως αυτό προέκυπτε από το δέντρο γλυπτό, καθώς χόρευαν και κινούνταν σα να είναι ένα σώμα, χωρίς διχόνοιες και πολέμους. Το απόλυτο σύμβολο της ειρήνης.

Επόμενοι σταθμοί της περιοδείας, μετά το Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, είναι η Χαλκιδική και το Φράγμα Θέρμης, για να ακολουθήσουν παραστάσεις στο Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού και σε επιλεγμένα θέατρα της Αττική, ενώ η «Λυσιστράτη» θα επιστρέψει στη Θεσσαλονίκη τον Σεπτέμβριο - όπου ξεκίνησε με sold out- ολοκληρώνοντας το ταξίδι της.

Η Λυσιστράτη δεν είναι ένα μουσειακό έργο. Μέσα από μια σύγχρονη μετάφραση του Κωνσταντίνου Μπούρα και με την δραματουργική επεξεργασία και απόδοση του Αστέριου Πελτέκη με τις ωραίες ερμηνείες των ηθοποιών, έδειξε ότι συνεπήρε το κοινό. Ας ελπίσουμε ότι θα είναι ένα ακόμη λιθαράκι για την επιθυμητή από όλους Ειρήνη.

Ταυτότητα της παράστασης

Συγγραφέας: Αριστοφάνης

Μετάφραση: Κωνσταντίνος Μπούρας

Σκηνοθεσία - Δραματουργική επεξεργασία - Απόδοση: Αστέριος Πελτέκης

Σκηνικά: Φρόσω Λύτρα

Κοστούμια: Νίκος Χαρλαύτης

Μουσική: Γιώργος Ανδρέου

Χορογραφία: Κωνσταντίνος Ρήγος

Φωτισμοί: Στέλιος Τζολόπουλος

Μουσική διδασκαλία: Παναγιώτης Μπάρλας

Συνεργάτης σκηνογράφος - ενδυματολόγος: Δανάη Πανά

Βοηθός σκηνοθέτη: Εύη Σαρμή, Χριστόφορος Μαριάδης, Χριστίνα Ζαχάρωφ

Βοηθός χορογράφου Αναστασία Κελέση

Βοηθός φωτιστή: Σαράντος Ζουρντός

Οργάνωση παραγωγής: Μαρίνα Χατζηιωάννου

Φωτογραφίες: Mike Rafail | That long black cloud

*Βοηθοί σκηνοθέτη (στο πλαίσιο πρακτικής άσκησης): Αγγελική Βουτσινά / Μαίρη Γκούμα / Ηλέκτρα Λιόντου

*Βοηθοί σκηνογράφου (στο πλαίσιο πρακτικής άσκησης): Χρήστος Βαξεβανίδης / Νίκη Λεδάκη / Χριστίνα Χασεκίδου

*Βοηθός παραγωγής (στο πλαίσιο πρακτικής άσκησης): Μαρία Γκούμα

Διανομή

Ιορδάνης Αϊβάζογλου - Φιληδονίδης, Ευνούχος

Αντώνης Αντωνάκος - Παιονίδης, Λάκωνας, Ευνούχος

Νίκος Γεωργάκης - Κήρυκας Λακεδαιμονίων, Στρυμόδωρος

Δημήτρης Διακοσάββας - Κωφόβουλος, Ευνούχος

Χρύσα Ζαφειριάδου - Σπαρτοδείνα

Σοφία Καλεμκερίδου - Λαμπιτώ, Γριά

Κρατερός Κατσούλης - Κινησίας

Κατερίνα Καυκούλα - Σκωρομάχη

Αναστασία Κελέση - Σκυθή δούλα, Καλλιστράτη

Θάνος Κοντογιώργης - Πρωκτοφύλαξ, Ευνούχος

Ελισάβετ Κωνσταντινίδου - Λυσιστράτη

Τατιάνα Μελίδου - Αρχιδάμια η Βοιωτή

Δημήτρης Μορφακίδης - Δορυβρόντης, Δυσειδαιμώνα

Χρυσή Μπαχτσεβάνη - Στερησσάνδρα η Κορίνθια

Δημήτρης Ναζίρης - Πρύτανης

Αλεξάνδρα Παλαιολόγου - Κλεονίκη

Κατερίνα Παπουτσάκη - Μυρρίνη

Ευθύμης Παππάς - Νεόπουρος

Βάσω Παύλου - Ρηξυδάτη

Παναγιώτης Πετράκης - Απόλλωνας, Λάχης

Χριστίνα Πετρολέκα - ΑΙ (ΠειθειΑΙ)

Μαριέττα Πρωτόπαπα - Λαναρόστρυχη, Βροντήρα

Κώστας Σαντάς - Μάντης Αριστογέρων

Εύη Σαρμή - Ανδροδάμας

Γιάννης Τσεμπερλίδης - Τρεμοπίδης, Ευνούχος

Γιάννης Χαρίσης - Πρόβουλος

Τραγουδίστρια: Κορίνα Λεγάκη - Κορύφω, Αθηνά

Μουσικός επί σκηνής: Βάϊος Πράπας

Χορευτής: Πέτρος Νικολίδης

Πρόγραμμα παραστάσεων

Τετάρτη 26 Αυγούστου- Χαλκιδική, Αμφιθέατρο Νέων Μουδανιών («Φεστιβάλ Θάλασσας»)

Τρίτη 1 Σεπτεμβρίου – Φράγμα Θέρμης

Παρασκευή 4 Σεπτεμβρίου- Αθήνα, Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού

Kυριακή 6 Σεπτεμβρίου- Ελευσίνα, Πολιτιστικό Κέντρο «΄Ιρις»

Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου- Βύρωνας, Θέατρο Βράχων Μελίνα Μερκούρη (Φεστιβάλ στη Σκιά των Βράχων)

Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου- Κηποθέατρο Παπάγου

Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου- Πειραιάς, Βεάκειο Θέατρο

Πέμπτη 17 & Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου- Θεσσαλονίκη, Θέατρο Δάσους

Επικοινωνία

“Είμαστε κοντά σε κάθε σκηνή
που ζωντανεύει τον πολιτισμό.”

Ακολουθήστε μας

Newsletter

📧 artistico.theater@gmail.com

© 2025. All rights reserved.

Write your text here...