Είδαμε την παράσταση "Killer Joe" του Τρέισι Λετς (Tracy Letts) στο Θέατρο Αλκμήνη

✍🏻 Γράφει: η Θεατρολόγος Μαρία Μαρή

Το πολυβραβευμένο «Killer Joe» του Τρέισι Λετς, του συγγραφέα που σαρώνει τα βραβεία Pulitzer και τις σκηνές της Αμερικής, ζωντανεύει από τις 30 Ιανουαρίου στο Θέατρο Αλκμήνη από την ομάδα «Οι Άλλοι», σε σκηνοθεσία του Αναστάση Κολοβού

Το έργο

Σε ένα προάστιο του Τέξας, η οικογένεια Σμιθ ακροβατεί ανάμεσα στην εξαθλίωση και την απόγνωση.
Το σχέδιό τους; Να εισπράξουν την ασφάλεια ζωής της μητέρας. Μόνο που τίποτα δεν πάει όπως το ονειρεύτηκαν. Κάθε τους κίνηση ανοίγει έναν κύκλο απληστίας, βίας και ανατροπών – μέχρι που όλοι βρίσκονται παγιδευμένοι σε ένα παιχνίδι χωρίς επιστροφή.

Πρόκειται για ένα καυστικό δράμα που ισορροπεί αριστοτεχνικά ανάμεσα στη μαύρη κωμωδία και στο ψυχολογικό θρίλερ. Με χιούμορ που παγώνει το χαμόγελο και με ατμόσφαιρα που ηλεκτρίζει, το «Killer Joe» ρίχνει μια αμείλικτη ματιά στην ανθρώπινη απελπισία, τη βία, την εξουσία – και στο πώς η οικογένεια μπορεί να γίνει το πιο επικίνδυνο μέρος στον κόσμο. Όπως στον Αύγουστο έτσι και εδώ ο Τρέισι Λετς δημιουργεί ένα γλαφυρό πορτρέτο μιας βαθιά δυσλειτουργικής οικογένειας. Ένα έργο σκληρό αλλά και αστείο, πικρόχολο αλλά και τρυφερό, δραματικό αλλά συγχρόνως διασκεδαστικό. Το έργο σε προκαλεί να γελάσεις, αλλά πάντα μέσα σου αναρωτιέσαι αν πρέπει.

Ο Τρέισι Λετς έχει μια εμμονή με αυτή την εκάστοτε διαστροφική οικογένεια, υπεύθυνη για την προσωπική και κοινωνική παθογένεια.

Η παράσταση

Στα τέλη του 20ου αιώνα η κατάρρευση του αμερικανικού ονείρου και η τραγωδία της καπιταλιστικής ουτοπίας εμπνέουν τον Τρέισι Λετς να γράψει το έργο «Killer Joe». Βαθιά επηρεασμένος από τον Αμερικανικό Νότο του περιθωρίου, το πολιτικό και κοινωνικό του βλέμμα συναντά τη μη προνομιούχα τάξη.

Ο πατέρας, ο Άνσελ (Αναστάσης Κολοβός) στο σπίτι με την κόρη του Ντότι (Λευκοθέα Καντάνη) και την μητριά της Σάρλα (Μαρίτα Κωστοπούλου). Ο Άνσελ είναι εξαρτημένος από το αλκοόλ και τα ναρκωτικά, είναι μόνιμα βίαιος και άξεστος. Η δεύτερη γυναίκα του η Σάρλα κυκλοφορεί ημίγυμνη, μόνιμα προκλητική. Η τηλεόραση να παίζει συνέχεια. Ο γιος, ο Κρις (Χρήστος Παρδάλης), εμπορεύεται ναρκωτικά και έρχεται να μιλήσει στο πατέρα του. Είναι θυμωμένος, αγενής και βίαιος. Η γενική ατμόσφαιρα αναφέρεται σε ανθρώπους λούμπεν. Ο ένας χτυπά τον άλλον, ξεσπά πάνω το κοντινό του σάκο του μποξ. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο θα κινηθεί το έργο: «η γκόμενά σου είναι ξεβράκωτη», θα πει ο γιος για τη Σάρλα, τη σύζυγο του πατέρα του. « Άντε γαμήσου!» « Αν μείνει παραπάνω θα του κόψω τ’ αρχίδια του μαλακισμένου» , θα απαντήσει αυτή. Ο γιος δηλώνει στον πατέρα του ότι έχει μπλέξει και ότι δεν έχει λεφτά.

Τον διαβεβαιώνει ότι δεν χτύπησε την κοπέλα του, το πρόβλημα προκύπτει από αλλού. Την έσπρωξε και αυτή έπεσε στο ψυγείο. Η ίδια η μάνα του όμως του έκλεψε μια ποσότητα κόκα, για να τη «δώσει» εκείνη, ενώ έπρεπε να την εμπορευτεί εκείνος. Από την αρχή είναι μια οικογένεια βουτηγμένη στην παραβατικότητα. Τώρα πρέπει να βρει τα λεφτά που ρωτά και είναι απελπισία.

Ο Κρις μιλά στον πατέρα του για τον Τζο Κούπερ – τον Killer Joe, έναν μπάτσο, έναν επαγγελματία δολοφόνο. Ενημερώνει τον πατέρα του ότι η μητέρα έχει ασφάλεια ζωής 50.000 δολάρια και για όλα τα λεφτά δικαιούχος είναι η Ντότι η αδελφή του. Σκέφτεται να την σκοτώσει ο επαγγελματίας δολοφόνος, να του πληρώσουν το μερίδιό του 30.000 και τα υπόλοιπα θα μείνουν για αυτούς. Δεν θα λείψει σε κανέναν η μάνα του, ίσως μόνο στον φίλο της, τον Ρεξ που «γαμάει» ό τι κινείται. Είναι ανερμάτιστοι και γελάνε. Η Ντότι, ένα κορίτσι φανερά τραυματισμένο, περιφέρεται στο σπίτι, υπνοβάτης και σχολιάζει ότι «τους άκουσε να λένε ότι θα σκοτώσουν τη μαμά

Ο Τζο Κούπερ (Νικόλας Πανταζής), ο φίλος του Κρις, ο δολοφόνος, μια φιγούρα από αλλού, ένας καουμπόι που φλερτάρει τη Ντότι με το που τη βλέπει. Είναι η Αμερική, που επελαύνει σε ό,τι επιθυμεί και δεν σταματά πουθενά. Εκείνη τον ρωτά αν πυροβόλησε ποτέ κανέναν και αν όντως αυτός πέθανε. Μετά την καταφατική του απάντηση η Ντότι γελά. Θεωρεί το έγκλημα παιχνίδι, δε δείχνει να έχει πλήρη αντίληψη της κατάστασης. Όσο της μιλά ο Τζο, εκείνη τον κοιτά με θαυμασμό και ενθουσιασμό. Ρωτά από περιέργεια «αν θα σκοτώσει τη μαμά της;» και θυμάται ότι όταν ήταν μικρή, η μητέρα της προσπάθησε να τη σκοτώσει με μαξιλάρι. Διαταραγμένη και η μητέρα και όλοι στην οικογένεια αυτή. Με άνεση ο δολοφόνος κάθεται στον καναπέ και τους παρουσιάζει τον απαράβατο κανόνα, να μην τον αποκαλύψουν ποτέ. Η αμοιβή του είναι ή η προκαταβολή του ποσού ή η Ντότι. Η Ντότι, ένα αγνό, άβγαλτο πλάσμα, αναπολεί τον πλατωνικό έρωτα, που είχε με έναν συμμαθητή της. “I will always love you”. Είναι μια ρομαντική, μια αφελής κοπέλα, ένα λουλουδάκι εύθραυστο και ανυπεράσπιστο, που μεγαλώνει μέσα σε αγριόχορτα και τσουκνίδες . Η Σάρλα λέει στον Άνσερ ότι πρέπει να ενημερώσουν τη Ντότι ότι την «προορίζουν» για τον Τζο. Εύκολα διαθέτουν έναν άνθρωπο για τα συμφέροντά τους. Υπάρχει μεγάλη ταραχή, νευρικότητα και αγριότητα. Καλύτερα να μην «πάει» ο Τζο με το αγνό αυτό πλάσμα αλλά με την Σάρλα. Ο κύβος όμως ερρίφθη. Η παρουσία του Τζο προδίδεται από το γαύγισμα των σκυλιών. Φέρνει και ένα τριαντάφυλλο και προσπαθεί να προσεγγίσει ένα άσπιλο πλάσμα. Προσπαθεί να εκβιάσει την εμπιστοσύνη της, ενώ της χρεώνει ότι οι γυναίκες είναι κακές, χειριστικές, αρπαχτικά και σου ραγίζουν την καρδιά σαν καρότο. Καθώς τρώνε εκείνη τον ρωτά πώς θα σκοτώσει τη μαμά της. Ακολουθεί η σκηνή της αποπλάνησης, που θυμίζει τον « Γυάλινο κόσμο» του Τένεσι Ουίλιαμς. Ο διαπληκτισμός του Τζο και του Κρις είναι αναπόφευκτος γιατί ο Κρις αγαπά την αδελφή του. Θεωρεί ότι ο Τζο δεν είναι σωστή επιρροή για τη Ντόντη. Η Σάρλα φαίνεται να διατηρεί σχέση με τον Ρεξ, τον γκόμενο της δολοφονημένης μητέρας. Ο Ρεξ είναι αυτός που θα πάρει τα λεφτά της ασφάλειας.

Η πρωτότυπη μουσική του Δημήτρη Ευαγγελινού αναδεικνύει τη ζοφερή ατμόσφαιρα αυτού του σπιτιού και τη σαθρότητα μιας κοινωνίας, χωρίς ιδανικά και αξίες.

Η σκηνοθεσία του Αναστάση Κολοβού πέτυχε αυτόν τον μετεωρισμό ανάμεσα στο θρίλερ και τη μαύρη κωμωδία και ο θεατή ένιωσε αυτή τη δυσφορία σε αυτή την απάνθρωπο κοινωνία.

Οι ερμηνείες των ηθοποιών εξαιρετικές απέδωσαν ακριβώς τα χαρακτηριστικά των ρόλων τους.

Μέσα σε αυτή τη λούμπεν κοινωνία, υπάρχει μια ηθική τάξη. Ο Κρις δεν θέλει ο Τζο να παντρευτεί τη Ντότι, θέλει να την πάρει μαζί του, ενώ βέβαια τη διεκδικεί ο Τζο σα λάφυρό του. Όλοι χτυπιούνται μεταξύ τους, ενώ η Ντότι, το θολό, αυτό αναποφάσιστο πλάσμα θα πάρει μόνη της την απόφαση να ενεργήσει σε αυτόν τον κυκεώνα και να φωτίσει το σκοτάδι της με ένα καταγγελτικό βλέμμα προς το κοινό, γλείφοντας το γλειφιτζούρι της. Η κατεστραμμένη της παιδικότητα, η αμαύρωση της ψυχής της, η αδυναμία για κάποιους ανθρώπους να αλλάξουν ρότα στη ζωή τους, να βελτιώσουν την οικονομική τους κατάσταση, να εκπληρώσουν κάποιο όνειρο μοιάζει αδύνατο. Αυτή η ζοφερή κατάσταση είναι απόρροια μιας κοινωνίας, που νοσεί, όλοι είναι υπεύθυνοι για ό,τι έχουν ζήσει αυτοί οι άνθρωποι πάνω τη σκηνή. Το τέλος είναι ανοιχτό, σαν να αιωρείται μια απειλή.

Ταυτότητα της παράστασης

Συγγραφέας: Tracy Letts

Μετάφραση: Ντενίς Νικολάκου, Ιωάννης Σακαρίδης

Σκηνοθεσία: Αναστάσης Κολοβός

Πρωτότυπη μουσική: Ευαγγελινός Δημήτρης

Σκηνικά - Κοστούμια: Ελένη Καλπάκα

Επιμέλεια κίνησης: Αναστάσης Κολοβός, Ροδιά Δόβρη

Ψυχογράφημα ρόλων: Αθανασία Κούσουλα

Ερμηνεύουν: Λευκοθέα Καντάνη, Αναστάσης Κολοβός, Μαρίτα Κωστοπούλου, Νίκολας Παντάζης,
Χρήστος Παρδάλης

Βοηθός σκηνοθέτη: Ελένη Καλπάκα

Κατασκευές θεατρικών αντικειμένων: Βασίλης Κούβαρης

Φωτογραφίες: Σοφία Τσαγκαράκη

Γραφιστικά: Αναστασία Γούναρη

Επικοινωνία: Χρύσα Ματσαγκάνη

Trailer: https://www.youtube.com/shorts/OhKE4LZk9R8

Πληροφορίες παράστασης

Παραστάσεις: Από Παρασκευή 30 Ιανουαρίου (έως 3 Απριλίου)

Ημέρες & ώρες παραστάσεων

Κάθε Παρασκευή στις 21:30

Τιμές εισιτηρίων:

Γενική είσοδος: 15 ευρώ

Μειωμένο: 12 ευρώ

Διάρκεια παράστασης: 100 λεπτά (χωρίς διάλλειμα)

Προπώληση εισιτηρίων: https://www.ticketservices.gr/event/alkmini-killer-joe/?lang=en

Τηλεφωνικές κρατήσεις: +30 6955681856

ΘΕΑΤΡΟ ΑΛΚΜΗΝΗ (Σκηνή Intermedia)

Αλκμήνης 8-12, Γκάζι (σταθμός μετρό Κεραμεικός)