Είδαμε την παράσταση "Η Παγίδα" του Ρομπέρ Τομά στο Κηποθέατρο Μ. Χατζιδάκις
✍🏻 Γράφει: η Θεατρολόγος Μαρία Μαρή
Στην Κρήτη υπάρχει έντονη πολιτιστική ανησυχία και μοιραία παρουσιάζονται πολλές παραστάσεις από διάφορες ομάδες. Η θεατρική Σκηνή Ηρακλείου έχει ιδρυθεί από τον Μάνο Μανιά το 1983 και από τότε μέχρι και σήμερα βρίσκεται ανελλιπώς στα πολιτιστικά πράγματα του τόπου. Έχει ανεβάσει πάμπολλα θεατρικά έργα ελληνικού και ξένου ρεπερτορίου. Έχει ταξιδέψει σε ολόκληρη την Κρήτη παίζοντας θέατρο, αλλά και σε πολλές πόλεις της Ελλάδας καθώς και στην Αμερική, Κύπρο και στην Αυστραλία. Έχει διακριθεί σε πολλούς θεατρικούς διαγωνισμούς και το κυριότερο έχει δώσει το βήμα και την ώθηση σε πολλούς ανθρώπους να γίνουν ηθοποιοί και σκηνοθέτες.
Το διάσημο αστυνομικό έργο «Η Παγίδα» (Piège pour un homme seul) του Ρομπέρ Τομά παρουσιάστηκε στο Κηποθέατρο "Μάνος Χατζιδάκις" στο Ηράκλειο την Πέμπτη 9 Ιουλίου 2026. Η Θεατρική σκηνή Ηρακλείου μετά από πολλή δουλειά, αφοσίωση και αγάπη για το θέατρο, προσκαλεί τους θεατές να μοιραστούν μαζί της μια μοναδική εμπειρία, διαφορετική από το ρεπερτόριο που συνήθως ανέβαζε ως τώρα.
Πρόκειται για ένα έργο που συνδυάζει το ψυχολογικό θρίλερ με το μυστήριο και το γέλιο. Ψυχολογικό θρίλερ και μαύρη κωμωδία. Ο Ρομπέρ Τομά (1927-1989) έγινε διάσημος γι'αυτό το ιδιαίτερο θεατρικό είδος, που ουσιαστικά ο ίδιος εγκαινίασε, της comédie policière, παντρεύοντας το μπουλβάρ με την αστυνομική ίντριγκα. Τα έργα του είναι απόσταξη διαβολικής διαπλοκής, αστικού καθωσπρεπισμού και ανατρεπτικού χιούμορ.
Η παράσταση έχει σκηνοθετηθεί κατά καιρούς από καταξιωμένους σκηνοθέτες στην Ελλάδα, τώρα σκηνοθετεί για τη θεατρική σκηνή Ηρακλείου ο Μάνος Μανιάς.
Το έργο
Σε ένα απομονωμένο σαλέ στις Άλπεις, στο Σαμονί, μια γυναίκα εξαφανίζεται. Ο σύζυγός της, Φιλίπ Κλεμάν, προσπαθεί απεγνωσμένα να την βρει και να λύσει το μυστήριο που κρύβεται πίσω από αυτή την εξαφάνιση. Έχει καλέσει τον επιθεωρητή Σαμπρόλ και αναφέρει την εξαφάνιση, αναφέρεται και στο μικρό καβγαδάκι που είχαν πρωτύτερα με τη γυναίκα του, αλλά που δεν δικαιολογούσε να εξαφανιστεί. Όσο γίνονται αυτά ξαφνικά εμφανίζεται μια γυναίκα που υποστηρίζει ότι είναι η γυναίκα του, η Κατρίν. Εκείνος δεν την αναγνωρίζει. Στην προσπάθειά του να εξιχνιάσει τί συμβαίνει βρίσκεται παγιδευμένος μέσα σε έναν λαβύρινθο μυστικών, εκπλήξεων και ανατροπών. Η ιδιοκτήτρια του σπιτιού, που νοικιάζουν, η κυρία Πρεβώ, αναγνωρίζει την Κατρίν, συγκεκριμένα συνεννοούνται σχετικά με την οργάνωση ενός φιλανθρωπικού χορού. Ο Φιλίπ καταλαβαίνει ότι έχει πιαστεί σε παγίδα. Δεν μπορεί όμως να εξηγήσει αυτό που ακριβώς συμβαίνει. Αυτή που λέει ότι είναι γυναίκα του ξέρει λεπτομέρειες για τη ζωή τους. Προσπαθώντας να βρούνε άκρη καλούν μια νοσοκόμα, την κυρία Ποπέσκου, που είχε δει τη γυναίκα του και της είχε κάνει μια ένεση για το λουμπάγκο, αλλά ακόμα και αυτή επιβεβαιώνει στον αστυνόμο ότι η κυρία αυτή είναι η σύζυγος του Φιλίπ. Ένας πελάτης της Κατρίν συγχέει κάπως τα πράγματα όπως και η νοσοκόμα στη συνέχεια. Όλα έρχονται και περιπλέκονται και φαίνονται όλοι ύποπτοι. Ο συγγραφέας με μαεστρία χειρίζεται την πλοκή, σε σημείο, που ο θεατής αναρωτιέται μήπως το όλο είναι παιχνίδι του μυαλού.
Η παράσταση
Ο Μάνος Μανιάς έχει τελικά μια σκηνοθετική γραφή. Μελετά καλά το έργο και το διδάσκει στους ηθοποιούς του. Ξεκινά το έργο με μια παρουσίαση των ηρώων, κάνοντας ένα θολό υπαινιγμό για το έργο, μέσα από ένα παιχνίδι με μάσκες. Ποιός είναι ποιος; Στο τέλος με κυκλική πορεία αποκαλύπτει τους ήρωες, έχοντας ολοκληρωθεί η παράσταση και καταλήγοντας στη δυσκολία κάθε φορά να βρεθεί η αλήθεια.
Ο κάθε ήρωας έχει τον τύπο του και τον διατηρεί με πίστη μέχρι τέλους. Ο Φιλίπ ( Κυριάκος Καπαταϊδάκης) αρχικά ανήσυχος, μετά εκνευρισμένος, φτάνει στο σημείο να στήνει και αυτός παγίδα και να απειλεί κιόλας. Άλλοτε στενοχωρημένος, άλλοτε χαμένος, αρχίζει να αμφιβάλλει και για τον εαυτό του. Ο Επιθεωρητής (Ανδρέας Παπαγιαννάκης) θέλει να εξιχνιάσει την υπόθεση και είναι ο μόνος , που δεν έχει χρηματικό όφελος από την εξαφάνιση της Κατρίν και την κληρονομιά, που κληρονόμησε εκείνη από τη θεία της. Είναι το πρότυπο του Επιθεωρητή, αν και μερικές φορές έχει πολύ αστείες εκφράσεις. Η Κατρίν (Σύλια Κόπακα) είναι αρκούντως πειστική και αστεία, καθώς εισάγει στην υπόθεση το στοιχείο της ψυχικής και διανοητικής ταραχής του άντρα της, που δεν την αναγνωρίζει, κρίση που όπως αναφέρει είχε πάθει ο ίδιος άλλη μια φορά στο παρελθόν στην Βενετία. Οι ατάκες της μένουν στη μνήμη του κοινού, κυρίως γιατί υποστηρίζονται από την κίνηση και την ερμηνεία της. Η σπιτονοικοκυρά κυρία Πρεβώ (Νεκταρία Βογιατζάκη), σύζυγος του εφημέριου της περιοχής, είναι αρκούντως φοβισμένη από όσα συμβαίνουν στο σπίτι, που νοικιάζει στην Κατρίν και τον Φιλίπ, αλλά οπωσδήποτε δεν μπορεί να καταλάβει την ταραχή του Φιλίπ, ενώ συνεργάζεται αγαστά με τη Κατρίν.
Ο πελάτης της Κατρίν (Στέλιος Μαυράκης), πολύ αστείος. Ο Ρομπέρ Τομά κάνει ένα παίγνιο με αφορμή το πρόσωπό του και αναφέρεται στον Φρανσουά Γκοντάρ και τον Λουί Μαλ, τους δύο από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες στην ιστορία του γαλλικού κινηματογράφου, παρουσιάζοντάς τον εκκεντρικό, εστέτ και απαιτητικό προς την Κατρίν για να του τελειώσει το σπίτι, που έχει αναλάβει να ανακαινίσει ως αρχιτέκτονας, που είναι εκείνη.
Η κυρία Ποπέσκου (Μαρίνα Σερζετάκη) απόλυτα κωμική, πληθωρική πάνω στην σκηνή, αρχικά φοβισμένη, μετά αρχίζει να μιλά για τους έρωτές της, την εμπλοκή της με το χρήμα και την υπόθεση της Κατρίν.
Το σκηνικό του Βασίλη Φοδελιανάκη είναι λειτουργικό, με τρεις πόρτες, την εξώπορτα, τις πόρτες για το σπίτι, προς το δωμάτιο του ζευγαριού και προς το υπόλοιπο σπίτι και το δωμάτιο των ξένων. Το τζάκι στον χώρο του σαλονιού και το μικρό μπαρ δίπλα του. Η κίνηση όλων μοιράζεται στον χώρο με ακρίβεια. Το σκηνικό και τις μάσκες ζωγράφισε η Μαρίνα Σερζετάκη, ενώ τις μουσικές επιλογές, όπως συνήθως ανέλαβε ο Μάνος Μανιάς.
Το διακύβευμα είναι μια περιουσία, και όλοι γίνονται εν δυνάμει δολοφόνοι. Το ψέμα πάει και έρχεται, μπερδεύεται το «είναι» και το «φαίνεσθαι», είναι όλοι και θύτες και θύματα.
Η παράσταση έχει γρήγορο ρυθμό και το κοινό γελά, ενώ υπηρετείται το μυστήριο του έργου και το σασπένς μέχρι τελευταία στιγμή.
Μια δροσερή παράσταση, με μικρό προβληματισμό γύρω από τις αξίες των ανθρώπων και πόσο εύκολα αυτές μπορούν να καταστρατηγηθούν για τον μεγάλο Μαμωνά, το χρήμα.
Ταυτότητα της παράστασης
Κείμενο : Ρομπέρ Τομά
Σκηνοθεσία: Μάνος Μανιάς
Σκηνικά : Βασίλης Φοδελιανάκης
Ζωγραφική σκηνικού : Μαρίνα Σερζετάκη
Κοστούμια : Ειρήνη Μιλαθιανάκη
Επιμέλεια μουσικής : Μάνος Μανιάς
Ηχητικά - φωτισμοί : Νίκος - Γιάννης Μανιάς
Φωτογραφία : Αλεξία Κωνσταντίνα Μανιουδάκη
Παίζουν
Κυριάκος Καπαταϊδάκης : Φιλίπ Κλεμάν
Ανδρέας Παπαγιαννάκης: Επιθεωρητής της Αστυνομίας
Σύλια Κόπακα : Κατρίν
Στέλιος Μαυράκης : Φρανσουά Τρυφώ
Νεκταρία Βογιατζάκη: κυρία Πρεβώ
Μαρίνα Σερζετάκη: κυρία Ποπέσκου
Επικοινωνία
“Είμαστε κοντά σε κάθε σκηνή
που ζωντανεύει τον πολιτισμό.”
Ακολουθήστε μας
Newsletter
© 2025. All rights reserved.
