Είδαμε την παράσταση "Endgame – 4 ημέρες και 7 λεπτά" στον Μικρό Κεραμεικό

Η δραματουργική σύνθεση βασίζεται στο βιβλίο «Κλάματα» της Γλυκερίας Μπασδέκη και σε δημοσιευμένα κείμενα της, στην εφημερίδα Lifo (Crying Games). Η αιχμηρή γλώσσα της Μπασδέκη –ωμή, τρυφερή και σαρκαστική μαζί– διαπερνά το έργο σαν ηλεκτρισμός, χαράσσοντας το αποτύπωμα μιας εποχής που μοιάζει ταυτόχρονα γνώριμη και ανοίκεια. Μια πολυφωνική ιστορία για το τέλος του κόσμου.
Ο κόσμος τελειώνει σε τέσσερις ημέρες και επτά λεπτά. Τέσσερεις αρτίστες με τα ρούχα της παράστασης έχουν κρυφτεί σε ένα καταφύγιο, καθώς η γη απειλείται να καταστραφεί από έναν κομήτη. Η λαϊκή τέχνη του θεάτρου σκιών, με την υπογραφή του Άθου Δανέλλη και τη φωνή του Καραγκιόζη , δίνει μια άλλη διάσταση στις διηγήσεις και τις φωνές των γυναικών αυτών. Προσδίδει μια διάσταση συλλογικής μνήμης, υπέρβασης και χιούμορ, ακόμα και μπροστά στο σκοτάδι.

Ο Καραγκιόζης έχει ελεύθερη και γνήσια φωνή, που δεν φοβάται να εκδηλώσει την ανησυχία του, ούτε βέβαια τον φόβο του για την εξέλιξη των πραγμάτων. Επίσης δεν παραλείπει να κρίνει και να κατακρίνει ελευθέρως.
Γίνεται η φωνή του Έλληνα, η φωνή του κάθε θεατή, αλλά και των ηρωίδων της παράστασης.

Το έργο

Η γη θα καταστραφεί από έναν κομήτη. Έως τότε τέσσερις γυναίκες καταφεύγουν σε ένα υπόγειο, ηχογραφώντας ιστορίες για έναν μελλοντικό αρχαιολόγο. Μικρές εξομολογήσεις, αστείες, ωμές και ανθρώπινες, συνθέτουν ένα σκηνικό μωσαϊκό, όπου το χιούμορ, η αγωνία και ο έρωτας συναντούν την απώλεια και την ανάγκη για λύτρωση.

«Εδώ ο κόσμος χάνεται και αυτές ασχολούνται με τον έρωτα. Εδώ που τα λέμε άνθρωποι δίχως έρωτα είναι μακαρόνια δίχως σάλτσα.»

Η παράσταση

Οι ηρωίδες (Νιόβη Γαβριήλ, Ράνια Πολυχρονάκη, Έλενα Τσέλιου ,Ρουμπίνη Φέφε) μιλούν για κομβικά θέματα της ζωής τους και η καθεμιά δίνει ένα ρεσιτάλ μόνη της, σα να κάνει το νούμερό της σε μια σκηνή θεάτρου. Διατηρούν το προσωπικό τους στυλ , αλλά και οι τέσσερις προσπαθούν να κερδίσουν τον χρόνο σε μιαν άνιση βέβαια μάχη. Είναι μονόδρομος και το τέλος, όπως ακριβώς και η ζωή. Γεμίζουν τον χρόνο με ευχάριστες αλλά και δηκτικές αναφορές, περιπαίζοντας την πραγματικότητα που τους περιβάλλει. Τα διηγήματα της Γλυκερίας Μπασδέκη η “πρώτη ημέρα”, Ο παππούς με τις κλαρωτές ρόμπες γιατί στην ηλικία των 80+ χρόνων αδιαφορεί για τις κοινωνικές συμβάσεις…, «Γενικώς η επανάληψη είναι ωραία και καμιά φορά συνιστά ευτυχία.», «Ποτέ δεν ξέρεις τί σόι πολίτευμα φυσάει εκεί πάνω!».Οι ιστορίες σχολιάζονται σκωπτικά από τον Καραγκιόζη με τη φωνή του μοναδικού Άθου Δανέλλη , ενώ επενδύονται με σωστές μουσικές επιλογές, αλλά και από την υπέροχη μουσική της Έλενας Τσέλιου και του Λουκά Μποράκη.Μέσα από μια σειρά αυτοτελών ιστοριών, που μεταμορφώνονται σε ενιαία θεατρική αφήγηση από τη Ρουμπίνη Φέφε , οι δημιουργοί αναδεικνύουν τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στο φως και στη σκιά, στο χιούμορ και την ωμότητα.Η ώρα των αφηγήσεων δίνει άλλη διάσταση στον χρόνο. Είναι όλες περφόρμερς και όλες θέλουν να αφήσουν το στίγμα τους στο χρόνο, λίγο να χαράξουν κάτι στον πίνακα της αιωνιότητας και ας χαθούν μετά. Έχουν μπρίο, τραγουδούν, χορεύουν και εγγυώνται μια υπέροχη βραδιά μαζί τους, την τελευταία, πριν την καταστροφή.

Ο πανικός του επερχόμενου, απειλητικού θανάτου, τις κάνει πιο μαχητικές και οξύνει την σκέψη και τον λόγο τους. Κάνουν έναν απολογισμό, φωνάζοντας « φταίω», αλλά πάλι σηκώνουν ανάστημα και αντιφωνούν « είμαι» ,είμαι ακόμα εδώ για όσο μπορώ, για όσο μου επιτραπεί. Βέβαια βρίσκονται στο σημείο μηδέν .
Και να καταλάβουν τί πήγε λάθος μέχρι εδώ δεν έχουν περιθώρια να αλλάξουν ζωή με την απειλή του κομήτη. Είναι εκπληκτικό πως στο σημείο αυτό όλες οι φωνές μοιάζουν ίδιες. Μια ταπετσαρία πολύχρωμη, σαν τα κοστούμια τους και τις διαφορετικές φωνές και εκφράσεις τους.

Endgame λοιπόν. Τέλος παιχνιδιού. Μια πορεία χωρίς επιστροφή. Μια γοητευτική αντίδραση τεσσάρων ταλαντούχων ηθοποιών, που προσκαλούν τους θεατές να «γλεντήσουν» το τέλος. Endgame Ε, και τι με αυτό; «Σιγά μην κλάψω, σιγά μην φοβηθώ», μέχρι τότε όμως… Μέχρι το τέλος των 4 ημερών και 7 λεπτών ; Πόσο ελεύθερες νιώθουν μέχρι την τελευταία στιγμή. Κι αν αυτή δεν έρθει ποτέ, ή αργήσει…

Ταυτότητα της παράστασης

Σκηνοθεσία: Ρουμπίνη Φέφε και ομάδα Παναγνώστου

Βοηθός σκηνοθέτη: Ράνια Πολυχρονάκη

Δραματουργική επεξεργασία: Ρουμπίνη Φέφε

Βοηθός Δραματουργικής επεξεργασίας: Ράνια Πολυχρονάκη

Σκηνογραφία: Ράνια Πολυχρονάκη

Ενδυματολογία: η ομάδα Παναγνώστου

Θέατρο Σκιών: Άθως Δανέλης

Ηχητικός σχεδιασμός: ομάδα Παναγνώστου

Πρωτότυπη μουσική σύνθεση: Έλενα Τσέλιου, Λουκάς Μποράκης

Ερμηνεύουν: Νιόβη Γαβριήλ, Ράνια Πολυχρονάκη, Έλενα Τσέλιου ,
Ρουμπίνη Φέφε

Ακούγεται σε ηχογράφηση η φωνή του Άθου Δανέλλη

Φώτα & Ήχος: Χριστίνα Φυλακτοπούλου

Video - Φωτογραφία: Πέτρος Στεριώτης

Παραγωγή: Bateau Lavoir AMKE

Πληροφορίες:

Τιμές εισιτηρίων: 15 ευρώ γενική είσοδος/ 12 μειωμένο

Κυριακή στις 21:00 Προπώληση:ENDGAME 4 ημέρες και 7 λεπτά :: TicketServices.gr

Διάρκεια: 80 λεπτά χωρίς διάλειμμα

Μικρός Κεραμεικός

Ευμολπιδών 13, Αθήνα