Είδαμε την παράσταση «ΑΡΤΖΕΝΤΙΝΑ» του Σταύρου Δάλκου στον Τεχνοχώρο Φάμπρικα

Οι ιστορίες των ανθρώπων τέμνονται, μπερδεύονται σε διηγήσεις και σε αλληλεπιδράσεις τελικά καθοριστικές για τη ζωή τους. Ο Σταύρος Δάλκος στο έργο του, που απέσπασε και βραβείο από την Ένωση Κριτικών θεάτρου, δημιουργεί διαλόγους ρεαλιστικούς. Δημιουργεί ήρωες θύματα, γιατί παρόλο που οι ήρωές του δείχνουν δυναμικοί και θρασείς, δεν είναι αυτεξούσιοι και αυτόνομοι, παρά τις επιλογές τους , που δεν είναι καν δικές τους, τους τις έχει «φορέσει» η γενιά που τους γαλούχησε. Ό, τι διαμείβεται επί σκηνής όμως μοιάζει τόσο γνώριμο και οικείο. Ο φίλος τον φίλον εν πόνοις και κινδύνοις ου λείπει, έτσι και ο Παντελής δεν μπορεί να εγκαταλείψει τον Αποστόλη. Παίζεται η φιλία τους, όμως τα επιχειρήματα εκατέρωθεν είναι πολλά το ίδιο και οι ανατροπές.

Το έργο

Ο Παντελής, ιδιοκτήτης του μπαρ «Αρτζεντίνα», που κληρονόμησε από τον πατέρα του ετοιμάζεται να κλείσει το μαγαζί του το βράδυ και να επιστρέψει στο σπίτι του, όταν δέχεται την απροσδόκητη επίσκεψη ενός παλιού του φίλου, του Αποστόλη. Ένα λαϊκό μαγαζί, με τη δική του παραδοσιακή ομορφιά. Το σκηνικό και η μουσική, βοηθά τον θεατή να δημιουργήσει την εικόνα των θαμώνων. Ακολουθεί βέβαια μετά το γλωσσικό ιδίωμα της κοινωνικής αυτής τάξης, των μεροκαματιάρηδων ανθρώπων , αυτών που παλεύουν για την επιβίωση, των λούμπεν.

Ο Αποστόλης δειλά δειλά πλασάρεται για νυχτερινή παρέα του Παντελή, του ζητά ποτό, ενώ εκείνος δεν θέλει να του δώσει, θέλει να κλείσει το μπαρ, για να μαζέψει και να επιστρέψει νωρίς στην οικογένειά του, μιας και έχει και μωρό παιδί. Ο Αποστόλης όμως δείχνει ότι κάτι τον απασχολεί, και κατορθώνει να παραμείνει στο μπαρ, παρά τις επίμονες προσπάθειες του Παντελή να τον διώξει. Τα πράγματα περιπλέκονται ακόμα περισσότερο όταν ο Αποστόλης ζητάει από τον Παντελή χάρη. Υπάρχει κλιμάκωση στην ένταση, μετά πισωγύρισμα και ξανά κορύφωση. Στην κουβέντα τους εμπλέκεται η παλιά σερβιτόρα του μαγαζιού, την οποία γυρόφερνε ο Αποστόλης και τώρα αυτή σύνηψε σχέση με τον Παυλάκο, τον νταβατζή και μαφιόζο της περιοχής. Στη συζήτηση που περνά από διάφορες διακυμάνσεις φτάνει στο σημείο να προσβάλλει ο ένας τον άλλον. Ο Αποστόλης είναι ο μόνος από την παρέα, που δεν έχει αποκατασταθεί και αισθάνεται παρίας.
Όλοι οι άλλοι «φτιάχτηκαν». Όλα γίνονται για να πιέσει ο Αποστόλης τον Παντελή να του δώσει λεφτά. Τη μια τον εκνευρίζει λέγοντάς του ότι πλάσαρε την σερβιτόρα του στον Παυλάκο για να του χαμηλώσει το ενοίκιο, ενώ προηγουμένως για να καλοπιάσει τον Παντελή του είχε φέρει δωράκι για το μωρό του. Ανταλλάσσουν πράξεις και λόγια πανικού και από εκεί ξεκινά μέσα από εκνευρισμούς η προσπάθεια και
οι χειρισμοί που μπορούν να σκεφτούν για να μην τσακίσουν οι μπράβοι του Παυλάκου τον Αποστόλη. « Τι μου είσαι και έρχεσαι να σε ξελασπώσω, ένα σκατό, ένα παράσιτο!» Το μυαλό κάνει πολλά παιχνίδια ο Παντελής γίνεται καχύποπτος. Ο άλλος καταρρέει «πότε με σκέφτηκε ; Ποτέ κανείς εμένα; Εσύ τα είχες όλα, εγώ τι είχα;» Αυτός ο κοινωνικός ετεροπροσδιορισμός, η πληγή μιας άδικης κοινωνίας, που ολοένα ενισχύει τις αποστάσεις μεταξύ των τάξεων πυροδοτεί τη μεταξύ τους διαμάχη. Πρωταγωνιστεί το χρήμα, που όλα νομίζει ότι μπορεί να τα αγοράσει ή να τα κλέψει και έπονται το βάρος μιας οικογενειακής επιχείρησης και οι υποσχέσεις σε έναν νεκρό πατέρα, που βαρύνουν τον Παντελή. Τα φαντάσματα του καθενός, ξυπνούν και ζητούν το χώρο τους. Παρουσιάζονται όλα όσα ενοχλούν και από τα οποία τελικά δεν μπορεί ο άνθρωπος να απαγκιστρωθεί.

Η παράσταση

Το κείμενο του Σταύρου Δάλκου αποτελεί μια ελπίδα για τη συνέχιση του σύγχρονου ελληνικού θεάτρου με σύγχρονες αναφορές και προβληματισμούς. Η Αρτζεντίνα κάποτε ήταν για πολλούς η γη της Επαγγελίας, το άπιαστο όνειρο, η πλήρης ανατροπή μιας ριμάδας ζωής. Πολλοί το τόλμησαν και πέτυχαν, άλλοι όχι. Δεν είναι όλοι για όλα. Η Αρτζεντίνα είναι εκεί, ένα είδος Ιθάκης, ένας προορισμός, δίπλα στους θεατές, δίνοντας την αίσθηση ότι θα μπορούσε να είναι ο δικός τους στόχος. Το μπαρ, ένας χώρος καθημερινού αγώνα, ένας χώρος ματς, με πάσες, με ελιγμούς, με ντριμπλάρισμα, με άμυνα, με βολές, με κεφαλιές. Ένα αντρικό παιχνίδι επιβίωσης στο μπαρ με το όνομα φετίχ.

Οι δυο ηθοποιοί Χρήστος Ντόβας (Αποστόλης), Στέφανος Λώλος (Παντελής) παίζουν φυσικά και προσπαθούν να συνεχίσουν την παράδοση του σύγχρονου ελληνικού θεάτρου με την αποτύπωση της ελληνικής κοινωνίας και της κρίσης των θεσμών της έτσι όπως αποτυπώνονται στο έργο του Ταχτσή, του Σκούρτη, του Κεχαΐδη και του Μάτεσι. Ο λόγος τους ευθύς με βωμολοχίες αντικατοπτρίζει όλη τη νοσηρότητα μιας κοινωνίας και της οικογένειας, όπως αυτή αποτυπώνεται χωρίς υποκρισία στους διαλόγους του σκηνοθέτη Γιάννη Οικονομίδη.

Ο Παντελής (Στέφανος Λώλος) πιο δυναμικός και δραστήριος, κατεβάζει ιδέες με το μυαλό του και προχωρεί σε δράσεις μήπως σώσει τον φίλο του, ενώ ο Αποστόλης (Χρήστος Ντόβας ) από την αρχή ηττοπαθής, χειριστικός, με εξαρτήσεις και εντέλει αδύναμος.

Αρτζεντίνα είναι η ίδια η ζωή, το πριν, το τώρα και το μετά. Είναι ο εγκλωβισμός, είναι και η ασφάλεια, είναι
η δέσμευση και το φορτίο, είναι και η διαφυγή.

Η δράση εκτυλίσσεται γύρω από το μπαρ της Αρτζεντίνας κληρονομιά για τον Παντελή, και τρόπος επιβίωσης για αυτόν και την οικογένειά του, ενώ είναι παράλληλα είναι ευκαιρία πλουτισμού για άλλους. Η Αρτζεντίνα , ανάμνηση τόπου μετανάστευσης και αναζήτησης καλύτερου μέλλοντος, δοκιμάζει εν προκειμένω μια φιλία δηλώνοντας τη δύναμη διάβρωσης του χρήματος γίνεται η λυδία λίθος μια φιλίας.

Οι ερμηνείες των ηθοποιών σύμφωνες με τις ανάγκες και επιταγές του έργου, το ίδιο και η σκηνοθετική ματιά της Έφης Σισμανίδου. Ένα σύγχρονο έργο για την κρίση των αξιών.

Ταυτότητα της παράστασης

Συγγραφέας: Σταύρος Δάλκος

Σκηνοθεσία: Έφη Σισμανίδου

Βοηθός Σκηνοθέτιδος: Μάρω Γεωργακούδη

Ενδυματολόγος: Ειρήνη Ζήτα

Διανομή

Στέφανος Λώλος: Παντελής

Χρήστος Ντόβας: Αποστόλης

Προβολή & Επικοινωνία: Νταίζη Λεμπέση

Φωτογραφίες & Βίντεο: Μαρία Ηλιάδη

Trailer: Μάρω ΓΕΩΡΓΑΚΟΥΔΗ |
Ozymandias Graphic Design

Γραφιστικά / Σχεδιασμός Αφίσας:
Ozymandias Graphic Design

Οργάνωση παραγωγής:
Έφη Σισμανίδου | Χρήστος Ντόβας

Διεύθυνση Παραγωγής: Έφη Σισμανίδου

Βοηθός Παραγωγής: Μάρω ΓΕΩΡΓΑΚΟΥΔΗ

Παραγωγή: HERMIA Stage Productions Α.Μ.Κ.Ε. (@hermiastage)